Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
30-10-2007 :: Burkina Faso
Aantal gereden kilometers:

Aantal dagen onderweg: 128

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 6

Op dit moment bevinden we ons in: Ouagadougou, hoofdstad Burkina

Onderhandelen over de prijs, dat moet je hier bij bijna alles wat je koopt. Een kilo tomaten, een taxiritje, souvenirs, activiteiten die we willen doen. En als we het goed doen krijgen we minimaal de helft en soms wel driekwart van de prijs af. Eigenlijk is het een sport, waar we steeds beter in worden en die ons ook steeds beter gaat bevallen. Ik denk dat we dit straks door gaan voeren in Nederland, bijvoorbeeld bij de kaasafdeling, 1 kilo old Amsterdam 11 euro? Nee, ik bied 3 euro…..

Nederland, waar op elke hoek een supermarkt zit met vaste prijzen, waar je de wasmachine met een knop aan kunt zetten, waar je niet continu in de belangstelling staat, waar het verkeer geen chaos is, waar de straten schoon zijn, waar je water rechtstreeks uit de kraan kunt drinken…... Maar ook Nederland, waar we continu leven in een vaste structuur, veel verplichtingen hebben, op tijd moeten zijn, hard moeten werken voor ons geld en waar het koud is. Nee, we missen Nederland (nog) niet…….

Op dit moment bedenken we wat we gaan doen. Blijven we in Burkina Faso of rijden we verder naar het volgende land in Afrika. We laten onze keuzes van een aantal dingen afhangen:
-Wat horen we van andere reizigers
-Hoe duur is een land
-Hoe duur is de diesel (erg belangrijk!)
-Wat is er te zien.
Burkina is een uitgestrekt land, en wij zijn Burkina precies in het midden binnengekomen. Als we iets willen zien van Burkina moeten ver naar het oosten of naar het westen rijden. En de diesel is duur in Burkina, maar de mensen zijn vriendelijk.

We hebben besloten om Burkina te laten voor wat het is en deze week verder te rijden naar Ghana. Ghana, waar de mensen engels spreken, waar we nationaal parken met olifanten zullen vinden, waar een prachtige uitgestrekte kustlijn is met witte zandstranden, palmbomen en prachtige watervallen..

Tsja, de keuzes die je als reiziger moet maken zijn zwaar, erg zwaar......




29-10-2007 :: Het volgende land in zicht...
Aantal kilometers gereden: 14831

Aantal dagen onderweg: 128

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 6

Een van de leuke dingen van reizen is het ontmoeten van andere mensen. Mensen uit de landen die we bezoeken, maar ook mensen die net als ons Afrika of een deel daarvan aan het doorkruisen zijn. Met deze mensen is er onmiddellijk een klik, maakt niet uit wat je in Europa doet of hoe oud je bent.

Hier in Mali ontmoeten we meer toeristen dan we tijdens de rest van de reis tegen zijn gekomen. Mensen die op vakantie zijn met een Djoser reis, maar ook een schaars aantal mensen die vanuit het zuiden komen en dus de landen zijn doorkruist die wij nog moeten doorkruisen. Er wordt een kopje thee gezet, de landkaarten komen op tafel, er wordt besproken welke routes gereden zijn, of de wegen goed of slecht waren, hoe de grensovergangen zijn, hoe de auto’s het houden en wat mooie plekjes zijn om te slapen. Op deze manier veranderd onze planning continu, en we passen de route hierop aan.

Patrick kan zijn lol hier op, we hebben al verschillende auto’s uit greppels of modderpoelen getrokken, hij heeft al over vele automotoren gebogen gestaan om te kijken of hij het desbetreffende probleem kon verhelpen en hij heeft zelfs een coleman (kooktoestel) van een ander stel gerepareerd. Als dank hiervoor krijgen we vaak gezellige avondjes waar voor ons gekookt word, we wat te drinken aangeboden krijgen of zelfs onze broeken genaaid worden, die de eerste scheurtjes beginnen te vertonen. .

Mali heeft ons verder prachtige rotsformaties laten zien en een bijzondere architectuur. Zagen we in Senegal vooral ronde hutjes met rieten kappen, hier zijn de huizen en de moskeeën opgebouwd uit leem, de balken die ze gebruiken bij het bouwen, steken nog uit de muur, waardoor je een bijzonder effect krijgt. Zo ook bij de beroemdste moskee in West Afrika, in Djenne. (deze is nagebouwd in het Afrika museum in Berg en dal) Elk jaar na het regenseizoen werken 4000 vrijwilligers aan de moskee om hem weer in zijn originele staat terug te brengen, want leem kan niet zo goed tegen regen……

Een ander bijzonder fenomeen in Mali is het Dogon gebied. Om dit gebied goed te ontdekken hadden we samen met een ander stel een gids gehuurd die ons de mooie plekjes liet zien. Hij heeft met ons een  wandeltocht gemaakt door een vallei met prachtige uitzichten, natuur en mooie dorpjes, ‘s avonds bleven we onder de sterrenhemel slapen op een van de daken in de dorpjes. Natuurlijk was onze Obi er ook bij en zo kwamen we erachter dat Obi in de Dogontaal ‘mama’ betekent!

De tijd gaat snel, we zijn nu alweer ruim 4 maanden op weg en hebben nauwelijks besef van tijd. We dragen geen horloges meer en moeten af en toe op onze telefoon kijken welke datum of dag het is om er zeker van te zijn dat we onze malariapreventie op tijd innemen of om te zien hoe lang ons visa nog geldig is voor het betreffende land.

En dat visum voor Mali is, na een maand, alweer bijna verlopen, dat betekent dat we dit prachtige land weer moeten verlaten. Ook dit land was weer de moeite waard om doorheen te rijden. Wij hebben geluk, want Mali is op dit moment ontzettend groen, vanwege een zwaar regenseizoen. Het regenseizoen is alweer een aantal weken voorbij en nu zien we het effect van de zon en de hitte in Mali, langzaamaan verkleurt alles van groen naar geel en bruin, alles wordt weer dor.

Tijd om te kijken wat Burkina Faso, waar we ons op het moment bevinden, te bieden heeft.....






17-10-2007 :: Mali, een prachtig land
Aantal km gereden: 13935

Aantal dagen onderweg: 114

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 5

Wachten, dat is het enige wat je kunt doen als je visa’s nodig hebt en veel geld betalen. Want een visa, maakt niet uit voor welk land, is niet goedkoop! Maar het is weer voor elkaar, in de hoofdstad van Mali, Bamako hebben we een visa geregeld voor Burkina Faso en voor Ghana. Maar het is nu eerst tijd om Mali te ontdekken.

En er is hier genoeg te ontdekken, ook in Bamako. We hadden Molly geparkeerd op een campsite en gaan dan met de taxi het centrum in, dat is wel zo makkelijk.

Zou je denken, alleen het taxiritje is hier al een avontuur! Je houdt een taxi aan, die zijn er genoeg, vandaar dat er ook 3 taxi’s stoppen als je je hand op steekt. Je maakt je keuze, onderhandelt over de prijs, stapt in en laat je dan meevoeren in het geweld van het verkeer in een hoofdstad van Afrika…..Knipperlichten gebruiken ze niet, of werken niet,  ze slingeren continu open neer van de ene baan naar de andere baan en hun hand gaat daarbij niet van de toeter af, daarbij schettert Afrikaanse muziek uit de krakende radioboxen in je oren. Ondertussen parkeert de taxichauffeur de auto 3x midden op de weg, omdat hij even de weg moet vragen.

Als je dan aangekomen bent op de bestemming kijkt de taxichauffeur met een grote lach achterom en zegt: “ C’est fini”. Ohhhh gelukkig! We leven nog, proberen de deur van de taxi open te krijgen, maar deze gaat niet open omdat er een flinke deuk in de deur zit, net als in de andere deuren. We betalen de man en zwaaien hem opgelucht uit…..

Wachtend op de visa hebben we 5 dagen op een campite doorgebracht en even heerlijk gerelaxed. En of je het gelooft of niet, wij hebben hier ook klusjes die moeten gebeuren, zo moet Molly af en toe toch echt een keertje compleet uitgemest worden, mede om het stof van de Afrikaanse wegen eruit te krijgen, we kunnen een handwasje doen, op zoek gaan naar eten en Patrick vind natuurlijk altijd wel wat te klussen aan Molly.

Zo was deze keer de autoradio stuk, en die moest natuurlijk gemaakt worden. Patrick zou Patrick niet zijn als hij ook dit weer voor elkaar kreeg. En welke cd gaat er als eerste in de player? Natuurlijk, Guus Meeuwis! Al moeten we wel even slikken als we hem horen zingen: ‘ik heb eingenlijk nooit last van heimwee gehad……en dan denk ik aan Brabant, want daar brand nog licht….’ Gelukkig zingt hij vervolgens om ons op te beuren: ‘lalalalalalalalalalala, geniet met volle teugen zulke tijd komt nooit terug……





11-10-2007 :: Einde Senegal; Mali here we come!
Aantal km gereden:

 

Aantal dagen onderweg: 108

 

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 5

 

Als in Nederland de blaadjes vallen, hebben de treinen vertraging of staan ze stil. Als het in Afrika regenseizoen (is geweest), zijn hele stukken weg weggeslagen en dus afgesloten. Zo ook de weg naar Mali die wij aanvankelijk wilden nemen. Dit kregen we te horen in het plaatsje voor de grens, dus er zat niets anders op dan weer 350 km terug te rijden naar Tambacounda om vanuit daar een andere route naar Mali te rijden. Weer terug door het nationaal park, waar we deze keer hele troepen bavianen op de weg aan troffen. Toen we stopten om te kijken bleven ze brutaal zitten. Tsja, wie is er nu eigenlijk aapjes aan het kijken vroegen wij ons af?

 

Maar dan wilden we eerst toch wel een mooie waterval gaan bekijken. De weg er naar toe was nat, maar Molly trok zich goed door de eerste plassen heen, aangezien de ondergrond hard was. Toen we halverwege waren, reed Molly door een plas, en de 2 rechter wielen zakten plotseling weg in de plas. Tijd om van de schrik te bekomen hadden we niet aangezien Molly steeds verder weg zakte en een punt zou bereiken dat ze zou kantelen.

Samen met 2 Senalgezen hebben we de handlier aan Molly en aan een boom bevestigd, en terwijl ik de handlier bediende, trapte Patrick Molly flink op haar staart om zo snel mogelijk uit de modderpoel te komen. Na 3 kwartier waren we gelukkig weer los zonder dat Molly gekapseisd was……tsja, reizen behoord avontuurlijk te zijn……

 

We hadden gelezen dat de wegen in Mali (het 4e armste land van de wereld) erg slecht zouden zijn. We hadden dan ook minstens 1,5 week uitgetrokken om van Senegal naar de hoofdstad van Mali, Bamako te komen. Maar de route zoals gepland ging niet door  zoals ik hierboven al beschreef.

Tot onze grote verrassing lag er een prachtig mooie, gladde asfalt weg van Tambacounda naar Bamako, waardoor we onze reis niet in 1,5 week, maar in 3 dagen af hebben gelegd. Het kan ook meezitten in Afrika….

 

 




07-10-2007 :: Zuid Senegal
Aantal km gereden: 12128

Aantal dagen onderweg: 103

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 4

Plannen zijn er om gewijzigd te worden, we merken dat we tijdens deze reis erg flexibel (moeten) zijn. Waren we eerst van plan om Gambia in de lengte te doorkruisen, dit plan is veranderd en zijn we uiteindelijk door zuid Senegal naar het oosten van Senegal getrokken. Dit nadat we van Frans en Gabrielle hadden gehoord dat de weg lang de zuid route in Gambia nu echt geen pretje is, zo net na het regenseizoen. Ook is de Dallasi, de Gambiaanse valuta erg sterk geworden, waardoor het leven in Gambia ineens 30% duurder is geworden.

Maar wegkomen bij Frans en Gabrielle was nog geen makkelijke opgave. Obi vond het heerlijk bij hen op het terrein en besloot daarom een gat bij de wielen te graven. De nacht voor ons vertrek hadden we een heftige regenbui, waardoor Patrick Molly de volgende ochtend in het gat van Obi vast reed! De Unimog van Frans moest er zelfs aan te pas komen om ons weer te bevrijden!

Na een makkelijke! grensovergang van Gambia terug naar Senegal vervolgen wij onze route langs de casamance rivier in Zuid Senegal een prachtige route, langs vele palmbomen en rijstvelden, hutjes met rieten daken en veel enthousiast zwaaiende mensen. En al is de weg over het algemeen redelijk goed, er zijn ook stukken tussen waar we niet harder als stapvoets kunnen rijden omdat er teveel gaten tussen het asfalt liggen, waar we holder de bolder over heen moeten.

Onderweg zien we vrouwen op het land werken, vrouwen die kinderen op hun rug dragen, vrouwen de kinderen voeden terwijl ze op het land werken, vrouwen met een enorm gewicht op hun hoofd zoals water, hout of manden, vrouwen die de hut schoonhouden, vrouwen die achter de geiten aan lopen. Het was al een feit, maar hier wordt het nog eens benadrukt, de man is niets zonder een vrouw…. Maar respecteert die man de vrouw ook? Hier in Senegal is het normaal dat een man meerdere vrouwen heeft, mits hij zich dit kan veroorloven, dit betekent als de ene vrouw een nieuw rok krijgt, moet vrouw 2, 3 en 4 ook een nieuwe rok, ook moet hij van elke vrouw even veel houden. De vrouw stijgt in aanzien als zij kinderen baart, kan zij geen kinderen baren dan verliest zij respect en misschien zelfs haar man. Een andere cultuur, een andere denkwijze, soms lastig te begrijpen voor ons Europeanen…..

We zijn op weg naar het grootste nationaal park van Senegal: Niokolo Koba. Hier zit een grote concentratie aan wild, waaronder nijlpaarden en krokodillen. Dus we hadden we een hobbeldebobbel ritje over voor dit park.

Na 4,5 dag rijden staan we dan eindelijk voor de entree van het park, waar we verplicht worden om een gids te huren en entree te betalen. Maar op het moment dat ze Obi zien, beginnen de problemen, NO LUCIENNE! De boodschap is duidelijk, Obi mag het park niet mee in! Ook ons argument dat Obi ons ontzettend goed beschermt tegen gevaarlijke krokodillen wil niet helpen.

Wel wordt ons aangeboden om bij de entree 2 dagen (we wilden overnachten in het park) op Obi te passen. Dat betekent Obi achterlaten bij vreemden mensen, in een land waar ze honden als huisdier niet kennen…….daar hoefden we niet lang over na te denken, dat gaat niet gebeuren! Dus rijden we door en ondanks dat dit 900,000 hectare grote park prachtig is om doorheen te rijden, we aapjes de weg over zien steken en prachtige vogels zien vliegen is dit bezoek ietwat teleurstellend voor ons zoals je misschien zult begrijpen.

Maar alles gebeurt met een reden…..terwijl we verder en een plekje zoeken voor de nacht, komen we uit bij een terrein waar aan de weg gebouwd wordt. Hier ontmoeten we 2 Senegalese bewakers die op de machines moeten passen gedurende de nacht. We vragen hen of het oke is dat we Molly hier parkeren. Er volgt een bijzondere avond waarin we een leuk handen/voeten/boerenkoolfrans gesprek hebben met de bewakers en zij weten ons een goede plek te wijzen waar we nijlpaarden kunnen spotten buiten het park!
Zo valt toch alles nog op zijn plekje, we hebben de nijlpaardenspot plek gevonden en onze Molly geparkeerd bij de eenvoudige camping langs de rivier. Na een aantal dagen rijden is dit een heerlijk rustpunt voordat we doorgaan naar Mali en kunnen we genieten van de nijlpaarden die zich door de stroming van de rivier mee laten drijven……

Een dag na ons arriveren in dit dorpje 15 artsen, tandartsen en verpleegsters uit Spanje, zij maken een tocht door Senegal en helpen de mensen in de kleine dorpjes. Zij kijken hen niet alleen na, maar geven ook workshops aan de vrouwen over hoe zij bijvoorbeeld beter met hygiëne om kunnen gaan, mannen aan schoon water kunnen komen enz. Dit werk gebeurd geheel vrijwillig en is natuurlijk erg nobel. In dit dorpje blijven ze 4 dagen om vervolgens nog andere dorpjes aan te doen. De bewoners van het dorp zijn erg blij met de komst van de Spanjaarden en daarom rukken 2 dorpen uit om een traditioneel welkoms feest met zang, dans en muziek te houden. Hebben wij even geluk dat we hier een graantje van mee kunnen pikken.