Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
07-10-2007 :: Zuid Senegal
Aantal km gereden: 12128

Aantal dagen onderweg: 103

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 4

Plannen zijn er om gewijzigd te worden, we merken dat we tijdens deze reis erg flexibel (moeten) zijn. Waren we eerst van plan om Gambia in de lengte te doorkruisen, dit plan is veranderd en zijn we uiteindelijk door zuid Senegal naar het oosten van Senegal getrokken. Dit nadat we van Frans en Gabrielle hadden gehoord dat de weg lang de zuid route in Gambia nu echt geen pretje is, zo net na het regenseizoen. Ook is de Dallasi, de Gambiaanse valuta erg sterk geworden, waardoor het leven in Gambia ineens 30% duurder is geworden.

Maar wegkomen bij Frans en Gabrielle was nog geen makkelijke opgave. Obi vond het heerlijk bij hen op het terrein en besloot daarom een gat bij de wielen te graven. De nacht voor ons vertrek hadden we een heftige regenbui, waardoor Patrick Molly de volgende ochtend in het gat van Obi vast reed! De Unimog van Frans moest er zelfs aan te pas komen om ons weer te bevrijden!

Na een makkelijke! grensovergang van Gambia terug naar Senegal vervolgen wij onze route langs de casamance rivier in Zuid Senegal een prachtige route, langs vele palmbomen en rijstvelden, hutjes met rieten daken en veel enthousiast zwaaiende mensen. En al is de weg over het algemeen redelijk goed, er zijn ook stukken tussen waar we niet harder als stapvoets kunnen rijden omdat er teveel gaten tussen het asfalt liggen, waar we holder de bolder over heen moeten.

Onderweg zien we vrouwen op het land werken, vrouwen die kinderen op hun rug dragen, vrouwen de kinderen voeden terwijl ze op het land werken, vrouwen met een enorm gewicht op hun hoofd zoals water, hout of manden, vrouwen die de hut schoonhouden, vrouwen die achter de geiten aan lopen. Het was al een feit, maar hier wordt het nog eens benadrukt, de man is niets zonder een vrouw…. Maar respecteert die man de vrouw ook? Hier in Senegal is het normaal dat een man meerdere vrouwen heeft, mits hij zich dit kan veroorloven, dit betekent als de ene vrouw een nieuw rok krijgt, moet vrouw 2, 3 en 4 ook een nieuwe rok, ook moet hij van elke vrouw even veel houden. De vrouw stijgt in aanzien als zij kinderen baart, kan zij geen kinderen baren dan verliest zij respect en misschien zelfs haar man. Een andere cultuur, een andere denkwijze, soms lastig te begrijpen voor ons Europeanen…..

We zijn op weg naar het grootste nationaal park van Senegal: Niokolo Koba. Hier zit een grote concentratie aan wild, waaronder nijlpaarden en krokodillen. Dus we hadden we een hobbeldebobbel ritje over voor dit park.

Na 4,5 dag rijden staan we dan eindelijk voor de entree van het park, waar we verplicht worden om een gids te huren en entree te betalen. Maar op het moment dat ze Obi zien, beginnen de problemen, NO LUCIENNE! De boodschap is duidelijk, Obi mag het park niet mee in! Ook ons argument dat Obi ons ontzettend goed beschermt tegen gevaarlijke krokodillen wil niet helpen.

Wel wordt ons aangeboden om bij de entree 2 dagen (we wilden overnachten in het park) op Obi te passen. Dat betekent Obi achterlaten bij vreemden mensen, in een land waar ze honden als huisdier niet kennen…….daar hoefden we niet lang over na te denken, dat gaat niet gebeuren! Dus rijden we door en ondanks dat dit 900,000 hectare grote park prachtig is om doorheen te rijden, we aapjes de weg over zien steken en prachtige vogels zien vliegen is dit bezoek ietwat teleurstellend voor ons zoals je misschien zult begrijpen.

Maar alles gebeurt met een reden…..terwijl we verder en een plekje zoeken voor de nacht, komen we uit bij een terrein waar aan de weg gebouwd wordt. Hier ontmoeten we 2 Senegalese bewakers die op de machines moeten passen gedurende de nacht. We vragen hen of het oke is dat we Molly hier parkeren. Er volgt een bijzondere avond waarin we een leuk handen/voeten/boerenkoolfrans gesprek hebben met de bewakers en zij weten ons een goede plek te wijzen waar we nijlpaarden kunnen spotten buiten het park!
Zo valt toch alles nog op zijn plekje, we hebben de nijlpaardenspot plek gevonden en onze Molly geparkeerd bij de eenvoudige camping langs de rivier. Na een aantal dagen rijden is dit een heerlijk rustpunt voordat we doorgaan naar Mali en kunnen we genieten van de nijlpaarden die zich door de stroming van de rivier mee laten drijven……

Een dag na ons arriveren in dit dorpje 15 artsen, tandartsen en verpleegsters uit Spanje, zij maken een tocht door Senegal en helpen de mensen in de kleine dorpjes. Zij kijken hen niet alleen na, maar geven ook workshops aan de vrouwen over hoe zij bijvoorbeeld beter met hygiëne om kunnen gaan, mannen aan schoon water kunnen komen enz. Dit werk gebeurd geheel vrijwillig en is natuurlijk erg nobel. In dit dorpje blijven ze 4 dagen om vervolgens nog andere dorpjes aan te doen. De bewoners van het dorp zijn erg blij met de komst van de Spanjaarden en daarom rukken 2 dorpen uit om een traditioneel welkoms feest met zang, dans en muziek te houden. Hebben wij even geluk dat we hier een graantje van mee kunnen pikken.







07-10-2007
wat jammer dat jullie dat park niet in mochten, maar een goede keuze om obi niet achter te laten. stiekem ben ik wel een beetje jaloers (op de goede manier hoor) het is al geweldig leuk om te lezen en de foto´s te zien. wat moet het dan geweldig zijn om er echt te zijn!!
hier alles goed. Tinus groeit als kool. is een hele leuke lieve hond. luistert als de beste. wordt volgens mij een tweede freezer.
denk regelmatig aan jullie. geniet lekker verder van jullie avonturen al zullen ze niet allemaal te genieten zijn.
liefs. el



07-10-2007
hier nog een berichtje van een ander el! ;-)
Klinkt als echt Afrika als ik dat hierboven zo lees! Nijlpaarden, dorpsfeesten en behulpzame afrikanen! Erg gaaf. Jammer dat jullie het park niet in mochten met Obi, maar Obi acherlaten bij vreemden zou ook geen rust gegeven hebben! Ik ben wel blij dat jullie een omweg gaan maken om in Mali te komen! ´t is effe om, maar dan zit je in ieder geval niet met die hobbel modder wegen. Vast ´n goeie reis en veel plezier in Mali. x el



07-10-2007
Hey! Jammer dat jullie dat park niet in konden met Obi! Je zou toch zeggen dat een beestje meer of minder in zo´n park niet uit zou maken. Maar echt super dat jullie die Nijlpaarden toch gezien hebben. Ik heb wel eens gehoord dat dat, in het water, een van de gevaarlijkste diersoorten is, maar ik vind ze er errug lief uit zien! Gelukkig maakt zo´n kleurrijk feest dan veel goed, zo leer je de mensen pas echt kennen! Blijf genieten!
Veel liefs van Maurice en Cindy!



07-10-2007
Wij nemen naar Zuid Afrika een extra groot kluif mee voor Obi.
Een HEEL klein hondje uit Nederland die het presteert om een Unimog vast te zetten.

Hein



07-10-2007
mooie foto`s weer , mooi groen is het daar vind ik toch mooier dan al dat zand. en wat maken jullie weer gave dingen mee. heel veel plezier nog. dikke kus judith en martijn



07-10-2007
Het blijft leuk om naar jullie foto´s te kijken en jullie verhalen te volgen, prachtig die dans, en dat jullie daar bij uitkwamen, geweldig hoor! Die nijlpaarden vind ik ietsje enger, al bij al wat een avontuur!!! Liefs



08-10-2007
he luitjes.
mooi verhaal weer. en zeker hele mooie foto´s.
ik moet zeggen dat obi zeker een compliment verdient. niet alleen voor het leggen van die boobytrap maar ook omdat hij er kennelijk zo gevaarlijk uitzag dat hij niet mee mocht naar het park.

dikke x voor jullie



08-10-2007
Wat een gave varhalen zeg, ik zou er nog jaloers van worden!!! En wat ziet het er super mooi uit daar. Lijkt me echt geweldig daar! Obi is maar een gelukshondje dat hij met jullie mee mag. Er zitten een paar nadelen aan een hond meenemen, maar...........elk nadeel heeft weer zijn voordeel! Doe voorzichtig en blijf genieten.
Dikke Kus christine en Martin



11-10-2007
Wat ontzettend geweldig wat jullie daar allemaal mee maken. En die nijlpaarden wat mooie om die grote dikke beesten van dicht bij te zien. Jammer dat jullie het park niet inmochten. Maar je hond achterlaten bij vreemden nee dat zou ik nooit doen. Blijf genieten en we zijn alweer benieuwd naar jullie nieuwe leuke belevingen en verhaeln.

Groetjes,

Hugo en Miranda



11-10-2007
Ha Patrick en Annemarie.

Wat een avonturen. Obi achterlaten...voor geen goud...toch? Dadelijk maken ze er nog soep van (haha).

Mooie foto´s hebben jullie weer op de site gezet!

Tot snel weer.

kusjes JW en Marjo en een poot van Guus met een knuffel voor Obi.



Naam:
Beveiligingscode: captcha
Neem de code over van het plaatje om een bericht te kunnen plaatsen.
Bericht: