Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
29-09-2007 :: Gambia, de kliniek
Aantal kilometers gereden:

Aantal dagen onderweg: 97

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 4

Gambia, het kleinste land van West Afrika, ongeveer 25 kilometer breed en 400 kilometer lang. Ook is Gambia het eerste land wat we tegen komen waar engels de eerste taal is in plaats van Frans. We zijn nu in donker Afrika, wat compleet anders is dan Marokko en Mauritanië. Vrouwen dragen hier kleurrijke jurken met mooie doeken op hun hoofd en het is hier groen omdat we aan het einde van (een heftig) het regenseizoen zitten.

In Gambia hebben Frans en Gabrielle, die we in Senegal hebben leren kennen, besloten zich voorlopig te settelen. Dit hebben ze gedaan door hun eigen paradijsje te kopen, een stuk grond van 2,5 hectare grenzend aan de mangroves met meer dan 100 palmbomen, mango- en cashewbomen. Hier zijn ze van plan hun eigen huisje te bouwen.

Daarnaast willen ze wat goeds doen voor het land en zijn daarom aan het proberen een kliniek in hun gebied weer te laten draaien. Gabrielle kan hierbij gebruik maken van haar verpleegsteropleiding. Een kliniek laten draaien in Afrika is geen makkelijke opgave. De kliniek is afhankelijk van donaties en sponsering. De mensen die er komen hebben zijn erg arm, toch moeten zij een klein bedrag betalen aan de kliniek voor behandeling, zodat zij alleen komen als het echt nodig is. Het geld wat de mensen betalen is niet genoeg om medicijnen aan te schaffen, waardoor er vaak een tekort aan medicatie is. En medicatie is zeker nodig hier, vooral voor het bestijden van malaria bij kleine kinderen en volwassenen.

Een dag meedraaien op de kliniek was een bijzondere ervaring. Mensen komen vanuit de gehele regio naar de kliniek en moeten hier soms een heel eind voor lopen. De meeste gevallen die deze dag behandeld zijn, zijn kinderen met malaria, dit is een van de grootste doodsoorzaken in deze regio. De mensen die deze kliniek draaiende proberen te houden verdienen niets anders dan respect, zij moeten met beperkte middelen de problemen waar de mensen mee komen oplossen.

Om hier een voorbeeld van te geven, op deze dag begon het buiten ineens hard te regenen, waardoor de luiken van de kliniek dicht moesten, omdat er geen ramen in de kozijnen zitten. Vervolgens was het donker in de kliniek en was er maar 1 spaarlampje beschikbaar was moest alles onder dit lampje gebeuren. Toch is dit al een verbetering, aangezien de kliniek 2 accu’s vanuit sponsering heeft gekregen, voorheen werden vele kinderen gebaart bij kaarslicht.

Onder de bevolking heerst een grote mate aan bijgelovigheid. Zo geloven zij bijvoorbeeld dat een kameleon en een slang ongeluk brengt en als je ze aanraakt, je daar zelfs dood aan gaat. Sandra, een van de verpleegsters die in de kliniek werkt, vangt bij haar huis ook gewonde dieren op, toen de bewoners zagen dat zij een kameleon aanraakte, vluchtte ze allemaal weg, omdat ze bang waren dat Sandra ging sterven. Dit was natuurlijk niet het geval, nu gelooft de bevolking dat Sandra magische krachten heeft.

Ook zie je dat de mensen en baby’s hier veel amuletten dragen, deze brengen hun geluk of beschermen hen tegen het kwaad.

Om een beter beeld te geven van de kliniek heb ik hieronder een stuk getypt uit de presentatie die Gabrielle heeft gemaakt. Wil je meer informatie kun je Frans en Gabrielle mailen, ook kan ik je eventueel de complete presentatie toe mailen:


Al jaren was het onze droom om een grote reis door Afrika te maken in een tot  camper omgebouwde vrachtauto. Een reis welke wij in augustus 2006 zijn gestart.
(www.notrechameau.com)
Wij wisten, omdat we vanuit ons beroep beiden zeer intensief betrokken zijn geweest bij mensen, dat we ooit ergens zouden ‘’landen’’ om hulp te bieden aan mensen die het hard nodig hebben. Om die reden heeft Gabriëlle, die verpleegkundige is, een tropenopleiding gevolgd voor we op reis gingen.
Eerder dan we beiden hadden vermoed kwamen we deze ‘’landingsbaan’’  tegen in een klein dorpje in Gambia, Kubuneh genaamd. We waren na 9 maanden rondgetrokken te hebben, eigenlijk een beetje reismoe en aan het rondkijken naar een plek waar we een maand of zo konden blijven om alle opgedane indrukken te verwerken.
Op onze weg troffen we de zeer betrokken Engelse gepensioneerde verpleegster Sandra, die sinds een maand of 4 het Community Health Center van negen dorpen opnieuw geopend had.

De 9 dorpen die het kliniekje ondersteund liggen in dit zelfde gebied verspreid
Voor veel mensen betekent dit, dat ze soms een halve dag moeten lopen voor ze geholpen kunnen worden. Lokaal transport middels bushtaxi’s is beperkt en ook voor  veel mensen niet te betalen.  

In The Gambia is de gezondheidszorg zeer slecht. Er is een groot tekort aan goed opgeleid medisch personeel. Er zijn 2 grotere ziekenhuizen. 1 in Banjul en 1 in Farrafenni. Er zijn totaal 66 artsen (ongeveer 1 arts per 25.000 personen). Verder zijn er een aantal particuliere klinieken die voor het grootste deel van de bevolking niet te betalen is. Deze zijn ook met name in de toeristenstreek aan de kust te vinden.
Officieel zou er voor een artsenbezoek 16 dalasi (= ongeveer 45 euro cent) per persoon betaald moeten worden, maar artsen berekenen toch meer, omdat ze een zeer slecht salaris hebben. Vaak schrijven ze medicatie uit eigen apotheek voor om extra inkomen te hebben.
Alle medicijnen moeten geïmporteerd worden. Hierdoor is er een groot tekort aan de meest essentiële medicatie.
Er is geen collectieve volksverzekering om de kosten voor de gezondheidszorg te dekken.
De grootste doodsoorzaken zijn Malaria, Bilharziose, Tuberculose en toenemend Aids. De mensen met malaria, die het zich kunnen veroorloven, worden behandeld met Chloroquine. Een product waar de malariaparasiet al grotendeels resistent voor is. Andere producten zijn slecht te krijgen of te duur.
Gezien de slechte infrastructuur is de gezondheidszorg nauwelijks toegankelijk voor de meeste mensen. Ondanks een door de president ingesteld ontwikkelingsprogramma, ziet het er naar uit dat er geen snelle verbetering te zien

De patiënten die de kliniek bezoeken bestaan voornamelijk uit kinderen onder de 5 jaar(50%), vrouwen(30%) en mannen (20%).
De grootste gezondheidsproblemen in deze streek zijn: 
  • Malaria (grootste doodsoorzaak),
  • Diaree en dysenterie welke duizenden mensen elk jaar dood, samen met longontsteking. Vooral ondervoede kinderen zijn hier slachtoffer van.
  • Alle kinderziektes komen voor omdat er geen goede vaccinatie programma’s of vaccins beschikbaar zijn. Aan mazelen sterven veel kinderen. Doordat de kliniek geen koelkast kan inschakelen is het niet mogelijk om vaccins goed te houden. Je ziet veel slachtoffers die gehandicapt zijn geraakt t.g.v. polio.
  • Een cholera epidemie is geen uitzondering. Hierbij sterven ook veel mensen.
  • Anthrax (vanuit besmet vee). Te bedenken dat dit virus grote angsten heeft veroorzaakt in Amerika na 11/11, toen een aantal postbodes door besmette enveloppen zijn gedood. Het vaccin hiertegen is hierdoor aan banden gelegd en zeker niet in Gambia te krijgen. 
  • TBC, echter niet in extreem grote aantallen.
  • Lepra, echter niet in extreem grote aantallen.
  • Rivierblindheid. Ook veel andere oogaandoeningen t.g.v van ooginfecties komen voor. Veel mensen raken blind of slechtziend door cataract (staar) en onbehandelde glaucoom (verhoogde oogboldruk).
  • Aids begint ook hier toe te slaan door rondtrekkende vluchtelingen uit onrustige omliggende Afrikaanse landen. Verder komen de andere seksueel overdraagbare infecties erg veel voor t.g.v  polygame huwelijken en niet al te trouwe mannen.
  • Grote geïnfecteerde wonden t.g.v. hak - en snij wonden tijdens brandhout verzamelen en oogsten. Kleine wonden worden afschuwelijke infecties in de tropen.
  • Slangenbeten. Vaak  slaan deze toe tijdens het regenseizoen bij het oogsten van rijst. Er zijn in Gambia 4 soorten giftige slangen die fataal kunnen zijn. In heel Gambia is geen antigif hiertegen te krijgen.
  • Veel bacteriële- , schimmel huidinfecties, eczeem en  worminfecties t.g.v. minder goede hygiënische omstandigheden.
UW BIJDRAGE?

Zonder een structurele geldstroom voor medicijnen en andere middelen redden we het niet, want onze menskracht alleen is uiteraard niet voldoende. Wij hebben daarom een speciale bankrekening geopend bij de Rabobank in Nederland, omdat het overmaken van geld naar Gambia enigszins gecompliceerd is.

Gelet op de noden van de kliniek zijn wij blij met iedere bijdrage!
Storten kan op bankrekeningnummer: 11.02.31.252
IBANNr: NL48RABO 0110231252. BIC-code: RABONL2U
van de Rabobank te Valkenswaard en Waalre, t.n.v.
F.J. Sak e/o G.L.C. Sak-Stolwijk vermelding Caring Hands Health Center.

Voor alle andere middelen kun je ons mailen op gabrielle.en.frans@hotmail.com Het kan even duren voor we reageren, want in de directe omgeving  van het kliniekje is geen internet mogelijkheid.

Bij dit goede doel, weet je zeker dat je geld op een goede plek terecht komt!






Naam:
Beveiligingscode: captcha
Neem de code over van het plaatje om een bericht te kunnen plaatsen.
Bericht: