Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
11-11-2008 :: glibber de glib
Aantal kilometers gereden:

Aantal dagen onderweg: 1 jaar, 4 maanden en 2 weken

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 25

We bevinden ons nu in: Fort Portal, Oeganda

Voor ons loopt een gids die de weg wijst, achter loopt een gids met een groot geweer. We bevinden ons in Mgahinga national park of Parc National des Vulcans. Omdat de gidsen sporen van een buffel gespot hebben zijn ze extra voorzichtig, want daar bots je niet graag lopend tegen op! Helaas is het park een ideaal verstopplaats voor de buffel met zijn dichtbegroeide bebossing. We hebben besloten een wandeling te maken van een aantal uren. In het park bevinden zich 3 grote vulkanen, gelukkig is het al 150 jaar geleden dat deze voor het laatst tot uitbarsting zijn gekomen, dus daar hoeven we niet bang voor te zijn. De gidsen leidden ons naar de gorge (een inham met steile wanden) van een van de vulkanen. Het wordt een avontuurlijke wandeling aangezien het de dag daarvoor flink geregend heeft ( het korte regenseizoen is aan de gang) en de paadjes zijn veranderd in modder en slijk. Als we eenmaal in de gorge zijn moeten we steil tegen de berg omhoog lopen en daarna over richeltjes waarbij we liever niet naar beneden kijken en niet proberen na te denken bij wat er gebeurd als we ons verstappen, als we het laatste stuk door een rivierbedding moeten lopen en een aantal keren onderuit gegleden zijn, haken we op een bepaald punt toch af. Het is een pittige wandeling, maar we hebben er van genoten en toch weer een stukje ongerept en ontzettend groen tropisch regenwoud van Oeganda gezien.

In dit gebied wonen ook de berggorilla’s. Je kan deze hier ook bezoeken, helaas hebben ze hier tegenwoordig het prijskaartje van $500 per persoon aangeplakt. Dan kopen wij toch liever een keer een kaartje voor de apenheul. Jammer dat ze dat allemaal zo duur maken, op deze manier worden de highlights van Afrika steeds meer alleen voor de rijke toeristen.

Het Mgahinga nationaal park ligt op de grens van Rwanda, Congo en Oeganda, de vulkaan die wij bezoeken vormt het 3 landen punt. Omdat het aan deze grenzen onrustig was tussen de hutu’s en de tutsi’s en veel mensen zijn gevlucht hebben we eerst goed geïnformeerd of het wel mogelijk was dit park te bezoeken. Toen we van verschillende mensen te horen kregen dat het aan de kant van Oeganda rustig was besloten we te gaan omdat we graag de vulkanengroep wilden zien.

Vulkanen, de evenaar, zon en regen dit zijn de ingrediënten voor een ontzettend vruchtbaar land. Zodra je door Oeganda rijdt valt het dan ook op dat het er ontzettend groen is. De mensen in Oeganda maken dan ook gebruik van elk stukje vruchtbare grond die er te vinden is, maar dan ook werkelijk elk stukje grond. Hierdoor zijn de bergen in het zuiden van Oeganda helemaal bedekt met akkerbouw. Op elk stukje wordt een ander soort groente verbouwd waardoor je een prachtig ‘lapjes’ effect krijgt. Patrick en ik hebben deze bergen dan ook gebombardeerd tot de ‘lapjesbergen’. Groenten, fruit en water is hier in overvloed, maar de mensen in Oeganda verdienen niet goed. Het gemiddelde loon ligt hier op 100 tot 200 shilling per uur als je bedenkt dat 2500 shilling €1 is, dan kun je je indenken dat de mensen hier heel lang moeten sparen voordat ze een reisje zoals het onze kunnen maken.

De route die we rijden vanaf Lake Bunyoni, waar we een paar dagen zijn gebleven in een prachtige omgeving, naar Kisoro wordt zeker weer bijzet in het lijstje van de 10 prachtigste routes door Afrika. Een kronkeling modderig bergweggetje brengt ons berg op, berg af en geeft ons de meest fantastische uitzichten over meren, dorpjes en ‘lapjesbergen’.

Vanuit Kabale rijden we weer noordelijker en bij het Queen Elizabeth nationaal park zien we een lodge aangegeven staan. We besluiten er eens heen te rijden om te kijken of we hier kunnen kamperen. Als we de poort binnenrijden zien we een super de luxe lodge, maar ze hebben geen camping. We ontmoeten de eigenaren, Vincent en Anna, Vincent is van Nederland en Anna van Oeganda. We komen overeen dat we mogen blijven kamperen als we eten in het restaurant. We besluiten onszelf eens lekker te verwennen en eten in het restaurant een heerlijke maaltijd terwijl we uitzicht hebben over de enorme vlakte van het nationaal park en lake Edward. Als bedankje aan Vincent en Anna wat hele gezellige mensen blijken te zijn maken we nog een promofilmpje voor hun lodge. (www.kataralodge.com)

De volgende dag rijden we naar Port fortal. Het is nog maar een dikke 100 kilometer, dus we zouden dit in 2 uur makkelijk moeten halen. FOUT! Na ongeveer 30 kilometer klapt onze band en is deze helemaal aan flarden. Patrick besluit er een binnenband in te zetten en op deze manier verder te rijden. Helaas gaat dit niet goed, na 20 kilometer klapt ook de binnenband. We halen het 2e hands reservewiel van het dak en leggen deze erop. Maar als we hem oppompen blijkt ook deze band lek te zijn. Patrick springt op een lokale fietstaxi en rijdt naar het dorp om een nieuwe binnenband te halen. Ongeveer 1 uur later komt hij terug en proppen we de binnenband in de lekke reserveband, maar nu blijkt het ventiel niet te passen en het ventiel breekt af, waardoor we ook deze band niet meer kunnen gebruiken. Als laatste optie zetten we er dan maar een van onze andere reservebanden op. Helaas zijn deze banden net een tikkeltje kleiner dan onze originele banden, maar we moeten het er nu maar mee doen. Na ongeveer 3 uur kunnen we verder rijden.

We rijden richting het  kibale forest en zijn blij als we op de GPS zien dat het nog maar 16 kilometer is naar de plek waar we deze dag willen kamperen. Maar zodra we de afslag nemen naar het Kibale forest veranderd de weg in 1 grote glijbaan. De grond is hier van klei en met een beetje regen eroverheen wordt deze ontzettend glibberig. We glijden van de ene kant naar de andere kant en kunnen maar zo’n 5 kilometer per uur afleggen. Een aantal keren denken we van de weg af te glijden maar Patrick krijgt Molly steeds gecorrigeerd, tot we op een stuk komen waar dit niet meer lukt. Zonder dat we er iets aan kunnen doen glijdt Molly de greppel in en zitten we vast. Meteen hebben we weer een hoop publiek, iedereen in het dorp komt kijken naar de mzungu’s die vast zitten. We laten de banden leeg, halen 2 rijplaten van de bumper en wonder boven wonder rijden we binnen een half uur uit de greppel zonder aan de andere kant er weer in te glijden. We proberen de klei die met kilo’s onder aan onze slippers blijft hangen te verwijderen en rijden verder. Na 3 uur op deze glibberige weg en in het totaal zo’n 8 uur onderweg te zijn geweest en nog een andere auto uit de greppel te hebben getrokken, komen we eindelijk op de plaats van bestemming en kunnen we beiden zeggen dat we bekaf af zijn, maar ook gelukkig dat we het hebben gehaald zonder ernstige beschadigingen aan Molly, avontuurlijk ritje was het wel!

In de berichten vanuit Nederland lezen we dat de eerste vorst weer aan de grond is geweest en dat daarmee de herfst/ winter officieel is begonnen. In Oeganda zitten we op het moment echter in het kort regenseizoen. Dit zou het seizoen moeten zijn met korte regens. Maar ook in Afrika veranderd het klimaat, zoals het ook in Nederland doet. De korte regens zijn hier nu enorme plensbuien waarbij het water met bakken uit de hemel komt vallen. De mensen hier zijn verward, zij maken veel uit de seizoenen, de zon en de regens op. Voor ons houdt het echter in snel schuilen als er zo’n ENORME plensbui uit de hemel komt vallen, de term ‘met bakken uit de hemel vallen’ komt hier helemaal tot zijn recht, Oeganda heeft maar 3 droge maanden per jaar. Als de zon doorkomt schijnt deze fel en is hij zo warm dat we er amper in kunnen zitten. Nu snappen we wel waarom het hier zo groen is……

Over een paar dagen zullen we in het kinderdorp boven Kampala arriveren. Waar we ons sponserkindje Dorcus zullen ontmoeten.



11-11-2008
Glibber de glibber inderdaad! Jee wat een pech zeg zo onderweg! Maar goed dat jullie eerst van de luxe van de lodge konden genieten! En bijna bij het kinderdorp! Joehie! Eindelijk!
Op de foto´s ziet het er schitterend uit en inderdaad super groen! Erg mooi! Obi met z´n voetbalpet is ook erg cool! haha!
Goeie reis nog en hopelijk verloopt die beter dan afgelopen dagen! Hopelijk kunnen jullie Molly snel opknappen..
Dikke zoen El



11-11-2008
Hallooooooo,

Jeetje wat een avontuur over de glibberpaadjes. Dat wordt Mollie eens lekker goed wassen of niet?
Gelukkig is het allemaal goed afgelopen!
Veel plezier in het kinderdorp met jullie sponsorkindje Dorcus.

Liefs en een dikke knuffel van JW, Marjo, Lars en een poot van onze 4-voeter Guus xxx



11-11-2008
he, is het daar uit te houden in het goedkope Uganda??
Heb zojuist jullie 2 verslagen gezien en ga ze dadelijk lezen.
Zitten in Lilongwe, campsite valt wat tegen, zijn zo op weg naar Zambia.
Liefs van jut en jul



11-11-2008
Heee pechvogels,
Dat is wel een zeer aparte dag geweest 10 november,
Jeetje wat een pech met die band, en dan ben je uiteindlijk zover blijkt het ventiel niet te passen. en dan ga je vol goede moed weer de weg op, en dan schuiven jullie van de ene naar de andere kant, totdat je in een greppel belandt.
Maarrrrrrr jullie hebben al voor meer hetere vuren gestaan, en hebben het samen toch maar weer mooi opgelost. Knap hoor!!
En dan nog een andere auto uit de greppel getrokken, super van jullie.
Gelukkig hebben jullie ook heel veel moois gezien weer en dat maakt alles goed.
En aangezien jullie toch wel avontuurlijk ingesteld zijn, hebben jullie zo af en toe ook wat uitdaging nodig......
Wij blijven jullie volgen en heel veel groetjes aan Dorcus van ons.
liefs en xxxjes van ons



13-11-2008
Met een snellere internetverbinding hebben we nieuwe foto´s kunnen plaatsen in de map Oeganda!

As zaterdag zullen we naar het kinderdorp gaan!

Veel liefs Patrick en Annemarie



13-11-2008
Weer een mooi verhaaltje met gelukkig een goede afloop van jullie glibber rit.
De foto´s van de ´lapjesbergen´ zijn idd erg mooi, dat moet wel een erg mooi gezicht zijn als jullie daar doorheen rijden.
Heel veel plezier in het kinderdorp en gaan jullie Dorcus maar lekker verwennen!
Liefs Caren



14-11-2008
Hey!
Tis maar goed dat wij hier allemaal niet weten wat jullie allemaal voor spannends beleven daar! Gelukkig is het allemaal goed afgelopen en is het weer een mooi verhaal om te lezen.
Wat een prachtig land, Oeganda! Ik denk dat ik het, op de foto´s dan, het mooiste land vind wat jullie tot nu toe bezocht hebben. Echt prachtig, die natuur!
Maak er iets moois van in het kinderdorp en geniet van jullie Dorcus!
Liefs van Maurice, Cindy en Lisa (SMAK!).



14-11-2008
Wat een schitterende foto´s van Oeganda, prachtig hoor, nu weet ik ook wat lapjes zijn..... succes met werken in het kinderdorp.Liefs



15-11-2008
vanavond heb ik de tijd genomen om brieven te lezen en foto´s te bekijken. Jullie blijven genieten en heel veel zien en mensen ontmoeten. Wat een prachtige natuur in Oeganda. Jullie hebben er fantastische foto´s van gemaakt.Wel spannend als je een klapband krijgt. Knap dat jullie dit zelf allemaal kunnen oplossen. Maar het lijkt me wel erg spannend.Wij hopen dat jullie ook zullen genieten in het kinderdorp.



16-11-2008
Hallo Annemarie en Patrick!
Even een nieuwtje: Sinterklaas is in Nederland en heeft ons een prachtig cadeautje gebracht! In juni, als jullie dan terug zijn, kunnen jullie nog een extra beschuitje, bij die voor onze Lisa, komen eten!
Wij maken hier ons eigen kinderdorp. Heel veel plezier daar!
Veel liefs van Maurice, Cindy, Lisa en ...



16-11-2008
heei Annemarie en Patrick.
Leuk nieuwtje van Maurice, Cindy en Lisa,hť?
Bibber bibber wat een geglibber.Dan denk je dat jullie nu wel echt alles meegemaakt hebben en dan komt er tůch weer iets wat je nog niet hebt mee-gemaakt.
Spannend de kapotte band ťn de glibber-weg(poeh poeh)Oeganda is wel mooi wat de natuur betreft,maar het kimaat is best heftig als we het goed lezen.
Het is nu zondag dus hopen we dat jullie van jullie in het kinderdorp zijn en al kunnen genieten van Dorcus.
lieve groetjes tante Greet en oom Theo



17-11-2008
Heeey lekker ding,

So had je sms natuurlijk al gelezen maar zo het complete verhaal is beter! Had Debbie al verteld van jullie slibpartij! Vond het maar spannend hoor!
En die Docus! Wil haar wel zien hoor.....!
En gave foto´s van Afrikaanse Koetjes, Niek zou het geweldig vinden. Vind koetjes al net zo leuk als papa. Dus ons Cinneke zal Jan de ideale man vertelen dat er koetjes te zien zijn op de site!
Hihihihihi
Lieverd, dikke kus!~
Cinneke



17-11-2008
Lieve Annemarie,

Ook dit jaar geen Sint voor jou,
wat is dat nou?

Het was gisteravond weer een dolle boel,
en dat is ook ons Sinterklaasdoel!

Met wat lekker eten,
zijn we de lijn alweer snel vergeten!

Dit jaar is er zelfs gevochten
om die mooie ketting die jullie daar in Afrika kochten

Het was een prachtig cadeau
dat was niet zo zo zo

Debbie was de winnaar,
dat vonden de andere meiden erg zwaar!

Ze willen jullie dan wel laten weten,
dat je hen dus ook niet moet vergeten!

Volgend jaar ben je er gewoon weer bij
en dat maakt ons ooo zo blij!

Dan kunnen we weer samen grappen en grollen
en natuurlijk heeel veel dollen!

We wensen je nog een fijne tijd
en zorg dat Patje een beetje doorrijdt!

Veel liefs,
De Sint





17-11-2008
Sinterklaas, wat heeft u dat toch weer mooi omschreven in bovenstaand gedicht.

Ben het er helemaal mee eens.




18-11-2008
Lieve sinterklaas en zwarte piet

Wat zullen we nu beleven,
Wat een mooie gedichtje heeft u geschreven!

Het kado was dus raak,
Het viel blijkbaar in de smaak!

Dat kan deze sint erg bekoren
En vinden we erg leuk om te horen!

Hebben jullie ook genoten van de wijn?
Dat zou helemaal fijn zijn!

Dus het is gelukt met het vertier,
zo te lezen hadden jullie erg veel plezier!

Veel liefs van ons



18-11-2008
Lieve sinterklaas en zwarte piet

Wat zullen we nu beleven,
Wat een mooie gedichtje heeft u geschreven!

Het kado was dus raak,
Het viel blijkbaar in de smaak!

Dat kan deze sint erg bekoren
En vinden we erg leuk om te horen!

Hebben jullie ook genoten van de wijn?
Dat zou helemaal fijn zijn!

Dus het is gelukt met het vertier,
zo te lezen hadden jullie erg veel plezier!

Veel liefs van ons



18-11-2008
We zijn ondertussen in het kinderdrop gearriveerd,
En we waren zeer vereerd,

Toen Eshter ons de post aan gaf,
stonden we helemaal paf

Van al die mensen die aan ons denken
En ons zelfs kado´s via de post schenken!

Helaas kunnen we hier geen mails versturen,
Maar dat zal niet meer lang duren

De post deed ons echt ontzettend goed
En bracht een glimlach op onze snoet.

Dorcus is een schat van een meid,
Van haar sponsering hebben we zeker geen spijt

We gaan haar nog lekker verwennen,
zodat we haar nog wat beter leren kennen

Over een paar dagen weer een nieuw bericht,
Dan wordt het tijd dat ik mijn aandacht daar weer eens op richt.

Bedankt!




19-11-2008
Ik ga ook maar even op de rijmtoer...

Fijn om hier alvast te lezen
dat jullie blij zijn om in het kinderdorp te wezen
Geniet er daar nog lekker van
en typ snel een lang bericht zodra je kan

Dikke zoen el



19-11-2008
Wat een mooie foto´s en wat een avontuurlijk verhaal. Ook leuk om een lekker ouderwets kiekje van Patrick zijn zweetvoeten tenenkaas te zien (gelukkig niet te ruiken).

Dikke kus Judith, Fedor en Norik



20-11-2008
Halloow Annemarie en Patrick!
Lullie hadden hut dus noch niet heelumaal gusnapt, maar ik wort un grootu zus!
Dikku kus van Lisa, ook foor Dorcus!



21-11-2008
Geachte heer van de Loo en mevrouw Raes,

Graag wil ik via deze weg een bestelling plaatsen.
Het gaat om het locale afrikaanse drankje "Aan mijn Hoela"!
Gelieve z.s.m. 20 dozen van dit overheerlijke smaakvolle drankje naar Haaren te laten verschepen!!

Alvast onze hartelijke dank voor de snelle afwikkeling.

Met vriendelijke groet,

De Haarense Dranken Handel



21-11-2008
Lieve Tantie,

Heeft mama al verteld dat we mijn knuffel naar je hebben vernoemd?
Nou tantie is erg lief en zacht!
Welterusten,
Niekje



21-11-2008
Wat een avonturen weer... Veel succes en plezier in het kinderdorp met Dorcus! Liefs, Laurien



21-11-2008
Heee,
Zijn in Zuid Afrika!!! Geen mossel meer te vnden in Strandfontein, jullie alles opgegeten (haha). Zitten nu bij Kaapstad en gaan morgen naar Robbeneiland. Blijkt dat Hein en Bernadette ons op de hiele zitten. Ze zijn weer onderweg naar Zuid Afrika. Geniet van jullie reis!
Groeten Taco en Brenda



Naam:
Beveiligingscode: captcha
Neem de code over van het plaatje om een bericht te kunnen plaatsen.
Bericht: