Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
23-11-2008 :: Namugongo
Aantal kilometers gereden:


Aantal dagen onderweg: 1 jaar en 5 maanden

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 25

We bevinden ons nu in: Namugongo, Oeganda


Op zaterdagochtend 15 november zijn we dan eindelijk op weg naar het kinderdorp Namugongo. Maar het wil ons niet mee zitten. Midden op de drukke hoofdweg in Kampala kapt onze goede oude Molly ermee en staan we stil. Een hevel op de versnellingsbak is afgebroken waardoor we niet meer kunnen schakelen. We worden door een andere auto naar een rustig stukje langs de weg gesleept. Maar Patrick zou Patrick niet zijn als hij niet snel een noodoplossing kon verzinnen.


Eindelijk komen we dan met een topsnelheid van 15 km per uur bij het kinderdorp Namugongo van de Children’s welfare mission aan, Gert en Esther zijn ons tegemoet gereden en we krijgen een warm onthaal. De missie is opgezet door kinderhulp Afrika (www.kinderhulp-afrika.nl). In het totaal leven hier zo’n 400 kinderen waarvan het grootste deel wees is. Op de missie is een basisschool en voortgezet onderwijs. Daarnaast kunnen de kinderen er slapen, zich wassen eten en hun vrije tijd indelen. Er is een kerk, want het geloof is op deze missie erg belangrijk. Er is een health clinic die er niet alleen voor de kinderen is, maar ook voor de omgeving. Ook heeft de missie zo’n kleine 100 personeelsleden, allemaal lokale mensen zoals leraren, onderhoudsmonteurs, koks, keukenhulpen, tuinders, bewakers enz.


Via de missie kun je kinderen sponseren. Je betaalt dan een bedrag per maand waarvan je sponserkind naar school kan en onderhouden wordt, je kunt met je sponserkind communiceren door post te sturen. De missie draait op sponsering en deze sponserouders zijn dan ook erg belangrijk, voor de missie, maar ook voor het kind wat vaak geen ouders meer heeft. Samen met Sjan, Jan, Toon, Tonnie, Jan, Cindy, Maayke,Peter, Ellen en Hans sponseren wij sinds een paar maanden Dorcus een meisje op de missie.


We worden hartelijk onthaald door de Nederlandse coördinators, Gert en Esther die hier met hun gezin van 5 kinderen wonen. Gert en Eshter runnen deze missie nu 2 jaar en in de volgende dagen zal blijken dat dit nog niet zo meevalt. Er is veel te doen op de missie.

Deze dag krijgen we een rondleiding over het terrein en mogen we de mooie watertoren aanschouwen die is gebouwd van het geld wat door Frank en Karla middels hun reis is opgehaald. We ontmoeten ons sponserkindje Dorcus een lief verlegen meisje van 8 jaar. Ze laat haar onze slaapkamer zien, een klein huisje wat ze deelt met ongeveer 15 andere meisjes. In de kamer staan allemaal stapelbedden en ieder kind heeft een eigen box waar zijn of haar eigendommen in zitten.


Tegen de avond geeft Esther ons post! Op ons gemak maken we alle kaartjes, brieven en pakketten open. Wat een heerlijk gevoel dat er aan je gedacht wordt! Het is echt leuk om weer eens post te krijgen uit ons kikkerlandje. Het doet ons goed alle berichtjes te lezen en van de chocolade/drop en pepernoten te smullen. We willen dan ook iedereen die ons iets heeft gestuurd heel hartelijk bedanken, het was heerlijk!


Op zondag gaan we eerst naar de zondagschool. Deze begint om 8 uur, wij kiezen ervoor om bij de kleinere kinderen te gaan kijken, omdat de Dorcus daar ook bij zit. De missie heeft op zondag een mis voor de ouderen en een zondagschool voor de kleintjes. Na zing en dans over het geloof wordt de club opgedeeld in 3 groepen die ieder met een leerkracht mee gaat. Vervolgens wordt er gepraat over god en de bijbel. Dit wordt gedaan in de vorm van een spel of bijvoorbeeld zang.

Op zondagmiddag besluiten we Dorcus en een van haar vriendinnetjes mee te nemen naar het zwembad in de buurt. Het is bloedheet dus we kunnen wel een duik gebruiken. Jane en Dorcus kunnen niet zwemmen, maar krijgen les van de plaatselijke badmeester, Patrick en mij en ze leren snel! Ze hebben er veel lol in! Maar hun glimlach wordt nog groter als we ze een groot bord friet met kip voorzetten en haar verwennen met cadeautjes.


Op maandag gaan we eerst naar de weekopening in de kerk. Groot en klein bij elkaar zingt over god en hun geloof. Ook wordt er gesproken door de pastor van de missie, die een mooie, gezellige preek houdt en er wordt gebeden voor de mensen die het nodig hebben. Het valt ons op hoezeer de mensen, jong en oud, hier op gaan in hun geloof. Omdat Molly wat onderhoudt nodig heeft, duikt Patrick onder de auto en ik besluit in de klas van Dorcus mee te lopen. Een klein klaslokaal, waar maar 24 kinderen les krijgen. Dat is een klein aantal in vergelijking met de andere klassen in Afrika die we hebben gezien waar gemiddeld zo’n 70 tot 100 leerlingen in de klas zitten.


Alle kinderen dragen een schooluniform en het valt me op hoeveel de kinderen geleerd wordt door middel van zang en dans. Kinderen blijven netjes zitten en als het wat rumoerig wordt zegt de juf: 1,2,3, Bij 1 doen de kinderen hun handen omhoog (wat betekent: opletten) bij 2 doen ze hun handen voor hun mond (wat betekent luisteren) en bij drie leggen ze hun armen over elkaar. Ik mag deze dag van de juf ook wat activiteiten organiseren waar ik erg van geniet. We gaan bootjes vouwen en van Judith heb ik via de post ballonnen gekregen waarvan ik dieren kon draaien, dit was een groot succes.


Op dinsdag kruipt Patrick opnieuw onder Molly en krijgt hij het voor elkaar ons probleem op te lossen. Hij maakt de hevel met de kop van een hamer. Patrick is er alleen maar creatiever op geworden tijdens deze reis!

Ik krijg van Eshter een rondleiding door de kliniek. Hier hebben ze met beperkte middelen iets heel moois op gezet en ik moet toch zeker even een foto maken van de zuster met haar prachtige witte kapje op (zie foto). Al zijn de middelen een stuk beperkter dan wij ze in Nederland hebben, de kliniek functioneert prima. We blijven nog even staan kijken hoe de pasgeboren baby’s gewogen worden in een weegschaal.


S middags besluit ik mee te helpen met de lunch. Voor de lunch wordt 60 kilo rijst gekookt, bonen en vandaag is het vleesdag! Een keer in de week krijgt elk kind een klein stukje vlees. Oke, klaar voor de start? Scheppen maar! Honderden borden rijst schep ik op, samen met een ander lid van de keuken die vervolgens door Rachel uitgedeeld worden aan de kinderen. Ondertussen let het keukenpersoneel goed op welke kinderen al geweest zijn, want op vleesdag proberen de kinderen voor de 2e keer aan te sluiten, maar deze kinderen worden resoluut terug gestuurd.


Hierna verplaats ik me met Rachel naar de afwaskeuken. Een afwasmachine hebben ze hier natuurlijk niet en dus worden al die honderden borden stuk voor stuk met de hand afgewassen. Elke keer als ik denk dat we klaar zijn komt er een nieuwe emmer vol met vieze borden. Aan het einde ben ik dan ook bekaf, haha! Respect voor Rachel die dit elke dag 3x al deze borden in haar uppie af staat te wassen!


Op woensdag vragen we het schoolhoofd of we Dorcus een dagje van school mogen houden om haar mee te nemen naar Kampala. We zijn van plan haar een helemaal in het nieuw te steken. We nemen haar mee naar de markt om een nieuwe outfit te kopen. Dit is vlug gedaan want Dorcus weet precies wat ze mooi vindt, een blauwe rok met bijpassend blauw hesje en een t-shirt met een vlinder erop. Ook bij de schoenen zijn we snel klaar, Dorucs wil witte gympen met een roze tintje. Het is leuk om haar zo gelukkig te zien met haar nieuwe kleren, want haar oude jurken waren een heel eind versleten. In elke auto die we tegenkomen bekijkt ze zichzelf met een grote glimlach! We besluiten om haar dan maar helemaal meisjes-af te maken en kopen ook nog een kettinkje, armband, roze sokken en meisjesonderbroeken voor haar. Op een andere markt mag ze ook nog een mooie afrikaanse pop uitzoeken.


Ook kopen we nog suiker en zeep voor haar oma, waar ze deze vakantie naar toe gaan. Alhoewel bijna alle kinderen op de missie wees zijn, wil de missie wel dat het kind een verzorger heeft waar het in de vakanties naar toe kan. Aangezien de ‘zomervakantie’ in de missie voor de deur staat, de kinderen gaan dan 2 maanden naar huis, kan Dorcus deze producten mooi meenemen naar oma. Suiker en zeep zijn luxeproducten in Oeganda, die niet veel mensen zich kunnen veroorloven. Gert en Esther vertellen ons later ook wat over de situaties van sommige kinderen. De meeste kinderen hebben in hun prille leven al heel wat schrijnende dingen meegemaakt.


Natuurlijk gaan we ergens lekker eten met Dorcus en opnieuw geniet ze enorm van het eten wat haar voorgezet wordt. Ze maakt wat tekeningen voor haar sponsers en wil heel graag haar eigen geld, 200 shilling (ongeveer €0,10) uitgeven aan snoepjes. Daarna gaan we terug naar de missie waar ze enthousiast ontvangen wordt door haar vriendinnetjes die erg benieuwd zijn wat ze heeft gedaan.


S avonds gaan we even kijken bij de repetitie voor het kerstspel wat volgende week zondag zal plaatsvinden. De kinderen oefenen en zingen enthousiast, Gert speelt piano en samen met Eshter zingt hij liedjes, het zal een heel mooi kerstspel worden.


Op donderdag is Patrick de hele dag bezig met het maken van een bolderkar. Deze bolderkar is een sponsering uit Nederland maar helaas zijn de wielen kapot. Nieuwe wielen zijn hier niet te krijgen, dus maakt Patrick wielen van hout.

Ik leg ondertussen de laatste hand aan de film die ik als verrassing voor Gert en Esther aan het maken ben. In de film laat ik een algemeen beeld over de missie zien en interview ik personeelsleden en kinderen over de missie. Erg leuk om te doen omdat ik op die manier veel mensen op de missie leer kennen. S middags is de testrit voor de bolderkar. Patrick schrikt ervan hoe lomp de kinderen spelen met de kar en al snel is er een wiel gebroken. Hier moet dus een andere oplossing voor gezocht worden, haha! Ook nodigen we Dorcus na school uit om wat bij onze auto te komen drinken, ook over haar hebben we een filmpje gemaakt wat we haar graag laten zien. Dorcus vindt het filmpje erg mooi en zit continu met een grote glimlach naar zichzelf te kijken.

S avonds laten we de film over de missie aan Gert en Esther zien en hij valt in de smaak!


Op vrijdag besluiten we er even tussenuit te gaan. We kamperen midden op de missie, wat heel gezellig is, want er zijn continu mensen om ons heen en kinderen die naar de auto en naar ons komen kijken, maar we hebben geen privacy. We wilden graag nog naar de botanische tuinen in Entebbe en besluiten hier naar toe te gaan en zondag terug te komen. We nemen afscheid van Kees, Kees, Maartje en Anke van ‘stichting Kampala’ die ook een groot deel van de sponsering voor het kinderdorp verzorgen. Zij zijn nu een week in het kinderdorp om te kijken hoe het project loopt en mee te helpen. Tot onze grote verrassing komen zij met een blok Nederlandse kaas aan, wat ze in hun koffer bij hadden. Dit nemen we natuurlijk graag in ontvangst! Bedankt hiervoor!


Op zaterdag bezoeken we de botanische tuin van Entebbe. Lekker wandelen door het bos met een gids die ons allerlei verschillende bomen en bloemen laat zien. Zo weten we nu hoe nootmuskaat, koffie, thee, cacao, tabak en andere kruiden groeien. Ook hebben we verschillende bloemen geroken waar beroemde parfums van gemaakt worden.


Vandaag, op zondag zijn we terug gekomen op de missie. Morgen zullen we de weekopening bijwonen en zal Patrick nog wat knutselen aan de bolderkar en de zonnepanelen. Op dinsdagochtend zullen we hier vertrekken. We gaan dan via Mount Elgon naar Kenia en nemen we na ruim 5 weken afscheid van Oeganda.


We willen Gert en Esther heel hartelijk bedanken voor hun gastvrijheid. Zij verdienen niets dan respect voor het werk wat zij op de missie doen. Zij zetten zich continu in voor de kinderen en voor de missie om deze op zo’n goed mogelijke manier te draaien met het budget wat ze hebben. Zij wonen nu al 2 jaar in een Afrikaans land met hun 5 kinderen en hebben huis en haard opgegeven om dit werk te kunnen gaan doen. Zij doen dit op vrijwel vrijwillige basis en worden in hun levensonderhoud gesponserd door vrienden en familie. Gert en Esther BEDANKT! Het was een geweldige ervaring en het heeft onze ogen doen openen. Jullie stonden voor ons open en beantwoorden geduldig al onze vragen. En Eshter, superbedankt dat ik van je wasmachine gebruik mocht maken, we genieten er enorm van dat onze kleding en beddegoed weer naar wasmiddel ruikt! Wij wensen jullie veel succes en geluk met jullie werk op de missie.


Als laatste willen we dan toch een oproep doen aan iedereen die deze website leest. Kijk eens op de site van kinderhulp afrika (www.kinderhulp-afrika.nl) verdiep je eens in wat de missie doet en bedenk je dan eens dat ook jij er aan bij kunt dragen een kind in Afrika een beter leven en een toekomst te geven.







23-11-2008
WOW wat een uitgebreid verslag! Heerlijk en indrukwekkend om te lezen! En wat een indrukwekkende foto´s... Ik werd er stil van. Ik ga zo even kijken op de website die je noemt.
Heel veel plezier nog in het kinderdorp!
dikke zoen el



23-11-2008
Ha Annemarie en Patrick!Wat kan je in ťťn week veel beleven,als je jullie week-verslag zo leest.Natuurlijk geweldig dat je nu eindelijk Dorcus hebt ontmoet,maar zťker ook leuk dat je haar zo blij kan maken met"voor Hollandse begrippen"gewone normale dingen!!
Ja,en even met de neus op het feit ,hoe arm de mensen zijn...maar wat ik denk!!!ze zijn wťl gelukkig.
Ook Molly heeft het weer een beetje spannend gemaakt!
Goed dat Patrick twee gouden handjes heeft!Ook voor de bolderkar was dat goed,toch?OP naar Kenia en we hopen dat jullie daar een fijne Kerst-en Nieuwjaar hebben.
Lieve groetjes tante Greet en oom Theo



23-11-2008
Halloooo,

Wat een geweldige ervaring zeg om zo mee te draaien in het kinderdorp en jullie kindje Dorcus lekker in het zonnetje te zetten. Wat een super foto´s.
Annemarie, staat je goed hoor Juf zijn!
Patrick, jij hebt er toch maar weer voor gezorgd dat Molly er weer tegenaan kan op jullie verdere reis naar Kenia!

Hier is het landschap ondertussen omgetoverd tot een winterwonderland....het is prachtig wit. Wat een contrast de groene zonnige foto´s uit Afrika.

Lekker nog genieten tot dinsdag en dan verder......op naar Kenia.


We missen jullie!
Heel veel liefs, dikke knuffels, X Jan-Willem, Marjo, Lars en een poot van Guus voor Obi.



23-11-2008
Yoehoeoeoe...ben ik weer.

Ik kom net van www.kinderhulp-afrika.nl met tranen in mijn ogen. Wat een geweldig werk wordt daar verricht!
Natuurlijk zijn er talloze plaatsen en heel veel vrijwilligers over de hele wereld die weeskinderen opvangen maar toch heel bijzonder om te zien waar jullie geweest zijn!

Ook dit jaar gaan we weer wat geven aan een goed doel i.p.v. het versturen van kerstkaarten.
Dit jaar wordt ons goede doel het kinderdorp!

xxx



23-11-2008
ha annemarie en patrick

superrrr!!!! Jullie hebben er weer een week op zitten die bij jullie vele indrukken achterlaat. Je zult er nog vaak bij stil staan, denk ik. Erg mooie foto´s en wat zal dorcus voor haar doen verwend zijn/ in het zonnetje gezet zijn.
Geniet van jullie mooie reis... op naar kenia!

Veel liefs van Rud, Liesbeth, Teun en Janneke.
We missen jullie



23-11-2008
Heeeee hallo , wat een indrukwekkend verhaal hebben we net weer gelezen, fantastisch wat Gert, Esther en hun kinderen daar doen. En dat allemaal via sponsering, daar moet je wel voor in de wieg gelegd zijn...
Maar ook jullie hebben daar goed werk verricht in een week tijd, je ziet Dorcus genieten op de foto´s, prachtig!!
Fijn dat er op deze manier weer een kind een toekomst heeft!!
Ja, dan zien jullie alweer wat een rijkdom het is als je in Nederland geboren wordt, niet alles is vanzelfsprekend.
Mooie foto´s van de botanische tuin ook, dat zal wel heerlijk geroken hebben daar.
Veel succes met jullie trip naar Kenia. Liefs van ons



24-11-2008
Hallo Annemarie en Patrick!
Bedankt voor jullie lieve mail en sms! Errug leuk, dat jullie daar in het verre Afrika nog even aan ons denken.
Wat een prachtige meid is die Dorcus! Het moet een ontzettend goed gevoel geven als je ziet dat er ook echt wat goeds met jullie geld gedaan wordt. Fijn dat er nog mensen op de wereld zijn die hun hele leven klaar staan voor zo´n kinderdorp. Petje af! Mooie foto´s heb je weer gemaakt. Vooral die blauwe regenlaarzen in de kraamkamer spraken mij natuurlijk aan...
Heel veel succes en plezier op weg naar Kenia! Maak er maar weer iets moois van!
Veel liefs van Maurice en Cindy en een dikke kus van Lisa.



24-11-2008
Hallo,
Wat een heerlijk en indrukwekkend verslag weer. Ook ben ik nieuwsgierig geworden naar de site en ga zo even een kijkje nemen. Goed idee om hun te sponsoren ipv kerstkaarten sturen!! De foto van de kraamkamer heb ik bij ons op de afdeling opgehangen en is leuk om te vergelijken met 1 van onze verloskamers!
Wij genieten hier inmiddels van sneeuw en ijzel en laten het bad met warm water extra vaak vollopen. Volgende keer als ik dit doe sta ik er toch even bij stil dat dat toch wel een enorme luxe is....

Heel veel liefs van ons viertjes!! Miss You!!



25-11-2008
Wat een geweldig idee om ipv kerstkaartjes te sturen een donatie te doen! Gert en Eshter hebben julllie reacties gelezen en waren hier heel gelukkig mee!

Leuk dat jullie je verdiepen in het kinderdorp!

Veel liefs van ons



25-11-2008
Wat een mooi verhaal!!! Ben er helemaal stil van!!
Zeker nu de Sint weer in het land is en iedereen weer bezig is met het inslaan van cadeautjes. Als je in een land als Nederland wordt geboren heb je het toch allemaal wel erg goed getroffen. Tijn was ook stil van het verhaal en zei meteen: Ik had die spullen in Zuid-Afrika ook aan die kindjes kunnen geven. Waarop ik zei: Je hebt nu de kindjes in Swaziland gelukkig gemaakt. Fijn dat onze kinderen (al is het in een ander land dan uganda) hebben kunnen zien dat ze zeker niet te klagen hebben.
Het is een mooi verhaal over het kinderdorp. Je vertelt duidelijk waar het geld voor bestemd is. Zo krijgt hulp voor Afrika een gezicht. Ik denk dat veel mensen in deze tijd toch ook wat meer aan die kinderen zullen denken.
Veel liefs van ons



28-11-2008
Wat een indrukwekkend verhaal weer!! Het kinderdorp ziet er goed uit en zo te zien doen ze ook goed en belangrijk werk. Was zeker wel leuk om Dorcus in levende lijve te zien! Zo te zien hebben jullie er goed van kunnen genieten en nu weer (met een gerepareerde Molly) op naar Kenia.
Groetjes van ons



Naam:
Beveiligingscode: captcha
Neem de code over van het plaatje om een bericht te kunnen plaatsen.
Bericht: