Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
01-09-2007 :: Marokko 2

Aantal km gereden: 8121
Aantal landen in Afrika: 1

Uhh, schatje, moesten we hier links of rechts?

De medina (het oude stadscentrum) van Fes heeft meer dan 350 steegjes waarin je dus makkelijk kunt verdwalen. Wel is het erg leuk om hier in rond te dwalen, want je ziet van alles! Natuurlijk wordt hier van alles verkocht, je kunt het zo gek niet bedenken, maar ook moet je jezelf regelmatig tegen de muur aan drukken omdat er een partijtje pakezels wil passeren. In steegjes die vaak niet breder zijn dan 1,5 meter of nog minder, valt dit niet altijd mee. Overal wordt je aangesproken of je toch geen gids nodig hebt, maar wij wilden  graag zelf dwalen door de medina en warempel, we zijn na 4 uur dwalen op eigen houtje weer terug bij de auto gekomen!

Na lekker te hebben rondgedwaald in Fes wilden we toch wel eens de beroemde zandduinen in Marokko zien, Erg Chebbi. Dit was vanaf Fes nog wel een flinke rit, waarbij we over het midden-atlas gebergte en over het hoge-atlas gebergte heen reden. Maar dit gaf natuurlijk wel prachtige uitzichten. In dit gedeelte van Marokko zijn de huisjes allemaal opgebouwd uit leem. Prachtig, al moet het niet al te vaak hard regenen, maar dat doet het hier dan ook niet! Alhoewel wij ongeveer 100 km voor de zandduinen in een flinke regenbui terecht kwamen, als het hier regent, regent het ook goed, de straten stonden dan ook meteen blank en auto’s dreigden weg te spoelen….

Erg Chebbi is prachtig, wij hadden wel eens foto’s gezien van zandduinen, maar in het echt zijn ze nog veel mooier. Ze veranderen van kleur naarmate de zon opkomt of ondergaat. De duinen veranderen continu omdat de wind het zand verplaatst. De wind vlakt de duin aan de bovenkant mooi af, zodat je over dat punt makkelijk heen kunt lopen.

Helaas lopen de temperaturen hier ook flink op in deze tijd van het jaar. We hadden al te maken gehad met temperaturen tot ongeveer 45 graden in andere delen van Marokko. Hier werd ons verteld dat de temperaturen oplopen tot 50 graden! Je zult begrijpen dat wij het hier niet lang uithielden en zijn dan ook korter bij de zandduinen geweest dan we eigenlijk wilden. Toch zullen we dit soort extreme temperaturen nog wel meer tegen komen in Afrika, maar 2 dagen 50 graden om te beginnen was meer dan genoeg!

Met overdag zulke hoge temperaturen verander je je dagritme automatisch. Het is s avonds nu vroeg pikkedonker, zo rond 20.00 uur. Vaak liggen we dan ook om 21.30 uur in bed, we zijn dan bekaf van alle indrukken van de dag, om ’s ochtends tussen half 6 en 6 weer op te staan. Op dit tijdstip is de temperatuur nog aangenaam, en heeft zelfs het zand in de zandduinen een aangename temperatuur!

Ook heeft Molly in Merzouga voor het eerst vast gezeten. Op een paar km van de zandduinen is een meer waar veel flamingo’s zitten, het meer is gedeeltelijk opgedroogd, hierdoor lijkt het alsof je eroverheen kunt rijden, maar schijn bedriegt! Zodra we een poging deden zakte Molly in de blubber! Maar nadat we lucht uit de banden hadden gelaten konden we zo weer achteruit rijden gelukkig……….we waren in ieder geval een attractie voor de Marokkanen die rond het meer zwierven!

In veel reisverslagen hadden we gelezen over kinderen die bedelen, dus je zou zeggen dat we hier op voorbereid zouden zijn. Maar dit hadden we niet verwacht, als kinderen ons aan zien komen, rennen ze achter Molly aan en klimmen er soms zelfs op en houden dan stevig vast. Geef me een pen! Geef me een snoepje! Geef me een dirham! We hebben gelezen dat we bedelende kinderen beter niets kunnen geven, omdat hun ouders hun dan van school houden om verder te gaan met bedelen. We hebben dus wel spullen bij om weg te geven, maar zullen dit aan een schooltje geven als we dit tegen komen.

Patrick heeft laatst weer hard moeten werken, we wilden een avontuurlijke route met Molly  gaan rijden. Nou, dat is gelukt, met zwetende handjes en de billetjes tegen elkaar zaten we in de auto. Uiteindelijk moesten we constateren dat de route over een smalle/rotsachtige/ steile weg niet voor onze Molly geschikt was vanwege de laaghangende en wegblokkerende rotsblokken, we vonden een punt waar we net konden keren, met veel moeite, dat heeft zeker een half uur geduurt, maar avontuurlijk was het zeker!

Na de duinen en ons avontuurlijke ritje wilden we graag nog naar Marrakesh, waar we nu dan ook zijn.Hiervoor moesten we opnieuw over het hoge atlas gebergte, maar dit is helemaal niet erg, want tsjonge wat is dat mooi!
Marrakesh ademt een relaxte sfeer uit, we blijven hier tot vanavond omdat het centrum na zonsondergang pas echt op gang komt.

Hierna gaan we ons concentreren op Mauritanie, al is het nog minimaal 1100 km rijden, langs de kust door de westelijke sahara voordat we daar zijn!

Het meest frappante is nog wel dat ons al verschillende malen is gevraagd of we onze Obi willen verkopen! Er werd zelfs aangeboden om Obi te ruilen tegen een schattig meisje van 3 jaar oud……..maar dat was gelukkig toch een grapje!

Ps Het is heerlijk om jullie berichtjes elke keer op de site te lezen!





23-08-2007 :: Marokko 1
Marokko deel 1:

Kamelen langs de weg, prachtige bergen, bepakte muilezels, geitenkuddes op de weg, mannen die je hasj aanbieden, aardige politieagenten, mannen en vrouwen in lange jurken, dat zo’n beetje de indruk van Marokko zoals we die tot nu toe hebben.

Maandag 20 augustus hebben onze laatste avond in Europa doorgebracht, in Tarifa, het zuidelijkste puntje van Europa. We hadden hier een kampeerplekje met uizicht op het strand, aan de andere kant van het water konden we Afrika al zien liggen. Op het strand staat een bordje: Afrika 15 km, erg grappig!

Toen we de volgende ochtend richting de boot reden, hadden we toch wel alle twee kriebels…..een beetje hetzelfde als toen we Nederland verlieten. We gaan Europa verlaten om 1,5 jaar in Afrika door te brengen….het gaat echt gebeuren!

De boot vertrok om 08.00 uur richting Cueta, wat nog een Spaanse stad is. Om 09.15 uur waren we voorbij de Marokkaanse douane en dus in Marokko! De grens was een beleving op zich met ontzettend veel bewaking, hekken en mensen. Maar we moesten wat papiertjes invullen, er werd naar en in Molly gekeken en we mochten doorrijden! We hebben dan ook wel gelezen dat Marokko een van de makkelijkste grenzen in Afrika is…..
Tot nu toe is onze indruk van Marokko goed! De mensen zijn aardig en behulpzaam en vallen ons (nog niet) lastig, we hebben gelezen dat dit in andere delen van Marokko anders is.

Jammer genoeg hebben de Marokkanen nog nooit van de volgende zin gehoord: ‘ Een beter milieu begint bij jezelf’. Overal waar mensen wonen, in dorpjes, steden of in de bergen, ligt afval. Mensen flikkeren gewoon alles langs de weg of in de goot, de wind verspreid het vervolgens waardoor je een grote vuilnisbelt krijgt. Jammer hoor, want Marokko is een prachtig land.

We zijn vanaf het noorden door het Rif-gebergte gereden, mooie hoge bergen met prachtige uitzichten. We hebben een aantal dagen geslapen in het dorpje Chefchaouen, een prachtig dorpje, met allemaal blauw geschilderde huisjes. Veel reizigers trekken hier naar toe, dus het is er gezellig druk. Doordat het hoog in de bergen ligt, is de temperatuur er ook erg aangenaam, vooral ’s nachts.

We zijn nu in Rabat; we dachten hier het visa voor Mauritanie te regelen, maar we zijn er vandaag achter gekomen dat we hiervoor naar Casablanca moeten, wij hadden verouderde informatie, tsja aldoende leert men, en Casablanca ligt maar 40 km verderop. Nu we toch in Rabat zijn hebben we wel meteen ons visa voor Mali geregeld, we kunnen het toch maar vast hebben.

We hadden nog wel een blunder; we kwamen er pas na een paar dagen achter dat ze in Marokko met een tijdsverschil van Europa leven!!!! En niet zo maar een tijdsverschil; het is hier 2 uur vroeger; wij hebben al die dagen dus in de verkeerde tijd geleeft. We moeten toegeven dat het bijhouden van dagen/datums en tijd niet meer meevalt!

Een datum hebben we wel onthouden, dat is die van vandaag, 27 augustus. Want we hebben een jarige vandaag, Obi is 1 jaar geworden! Natuurlijk is zij getrakteerd op een lekker maaltje!