Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
19-09-2007 :: Westelijke Sahara
Aantal km: 10041

Aantal landen in Afrika: 2

Aantal dagen onderweg: 81 dagen

Wij hebben goed nieuws, we hebben namelijk ‘in the middle of nowhere’ gevonden! Het ligt op verschillende plaatsen in de westelijke Sahara en Mauritanië. Hier is heel veel van helemaal niets!

Voordat we richting de westelijke Sahara reden zijn we een dagje naar Marrakesh geweest. Overdag dachten we, nou, wat is er nu zo superspeciaal aan Marrakesh? Maar hier kom je pas ’s avonds achter, als het grote plein in de medina opleeft. Je kunt hier dan slangebezweerders, verhalenvertellers, acrobaten, muziekbandjes en heel veel restaurantjes vinden (die er overdag nog niet stonden) waar je heerlijk kan eten. Ook hebben we in Marrakesh Eric en Nele leren kennen, een Belgisch koppel wat al 17 maanden onderweg was en ons rondje omgekeerd hadden gedaan! Zij hebben ons veel nuttige info gegeven en we hebben een gezellige avond met ze gehad.

Ook al is er weinig in de Sahara, toch is het landschap fascinerend, zoveel ruimte, op sommige stukken heb je variatie; zandduinen, rotsen, plateaus en dorre struiken. Maar er zijn ook grote stukken waar je helmaal niets ziet, zover als je kunt kijken, op een kudde kamelen na, die de weg oversteekt.

Om de paar honderd kilometer kom je af en toe paar huisjes/ tentjes/ hutjes tegen, en dan ineens heb je een ‘grote’ stad, zoals Dahkla, midden in de woestijn. Dakhla ligt op een schiereiland, als je ernaar toe rijdt heb je aan beiden zijdes zee en het waait er ontzettend hard! De weg door de westelijke Sahara ligt langs de kust, hierdoor vallen de temperaturen gelukkig mee en waait er een lekkere zeebries. Ook hebben we nog even naar de Canarische eilanden gezwaaid, want deze liggen langs de kust van de westelijke Sahara.

De Marokkaanse- Mauritanische grens was ook een belevenis op zich. We kwamen te vroeg aan, de grens was nog niet open, hier moesten we 1 uur op wachten. Eerst een stempel voor in het paspoort halen, maar het was megadruk!! Maar met een glimlach en even rustig wachten had ik mijn stempels redelijk snel te pakken en het telefoonnummer van Hassan, de douanier die de paspoorten afstempelden! Daarna autopapieren regelen en jezelf uit laten schrijven door een . Door de drukte duurde dit allemaal erg lang. De grens van Mauritanie binnenkomen was dezelfde procedure, maar deze ging 5x sneller!

Ook kunnen we melden dat onze 1e 10.000 km erop zit! We zijn blij dat Molly ons al zover heeft gebracht, en we hopen dat ze ons nog veel verder zal brengen!




19-09-2007 :: Mauritanie
Mauritanië
Aantal km gereden: 10688

Aantal landen in Afrika: 3

Aantal dagen onderweg: 87 dagen
Als je op de kaart van Mauritanië kijkt, zie je niet veel wegen. Dit komt omdat dit land voor 90% uit woestijn bestaat! Hadden we in de westelijke Sahara nog een beetje variatie in het landschap, in Mauritanië is alleen maar zand, de temperaturen lopen hier zeker op tot 45 graden.

In Mauritanië hebben we een GPS route reden door de woestijn en Nationaal Park D’arguin. Dus van het asfalt af, en de woestijn in! We hebben hier 3 dagen vertoeft en we zijn een hele ervaring rijker, het lijkt echt alsof je dan alleen op de wereld bent.

Toen we terug kwamen op de weg naar Nouakchott, stond er een auto langs de weg met een kapotte versnellingsbak. Midden in de woestijn is geen goede plaats om met stukken te staan! Dus hebben we de mercedes achter Molly gehangen en deze mensen zo nog ruim 200 km opgesleept. (Heb je je trouwens ooit afgevraagd waar alle oude mercedessen uit Europa naar toe gaan? Nou, die rijden dus allemaal in westelijk Afrika rond!)

Nouakchott is de hoofdstad van Mauritanië, deze stad ligt midden in de woestijn en is dan ook stoffig en vies, we hebben hier maar 1 nacht doorgebracht. In Mauritanië ga je echt terug in de tijd, wist je bijvoorbeeld dat de slavernij in Mauritanië pas in 1980 is afgeschaft? En in sommige delen zelfs nog steeds bestaat? Ook hebben ze hier nog een duidelijk kastesysteem waarin de blanke/ licht getinte mensen bovenaan staan en de donkere mensen onderaan. Toch lezen we in de reisgids dat ook Mauritanië zich aan het ontwikkelen is, hopelijk gaat het voor de mensen in Mauritanië dan alleen maar vooruit.

Na 1,5 week door de westelijke Sahara en de woestijn te hebben gereden, hadden we genoeg van hoge temperaturen, hete föhnwinden, zandstormen en het zand, wat werkelijk waar OVERAL in gaat zitten. We besloten daarom meteen door te rijden naar Senegal.

We hadden al veel verhalen over de grensovergang Mauritanië Senegal gehoord, vooral negatieve verhalen. Over Rosso waren de meeste horrorverhalen, dus besloten wij de grensovergang bij Dijama te pakken. Maar hiervoor moesten we eerst 70 km over een modderig weggetje rijden. Bij de grens aangekomen was het al na 18.00 uur, we waren moe en daar hebben de Afrikanen en neus voor! We zijn dan ook ontzettend afgezet bij de grens en hebben veel te veel betaald. Maar dit was een goede leerschool, de volgende keer zullen we ’s ochtends of ’s middags de grensoversteken en de tijd nemen om te onderhandelen aan de grens!

Nu zijn  we in de Zebrabar, dit is een campsite vlakbij St Lois in het noorden van Senegal, dit is een stop voor veel overlanders. Hier hebben we even rust, na dat vele rijden, tijd om het woestijnzand uit Molly te krijgen en andere reizigers te ontmoeten. We hebben hier een Nederlands stel ontmoet wat een stukje land in Gambia heeft gekocht.  Ook kwamen we hier de Duitsers weer tegen die we al verschillende keren tegen zijn gekomen in de Westelijke Sahara en Mauritanië. En in Marokko kwamen we Nele en Eric tegen; die weer mensen kenden die wij ook kenden! Het wereldje van de overlanders is klein!