Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
11-10-2007 :: Einde Senegal; Mali here we come!
Aantal km gereden:

 

Aantal dagen onderweg: 108

 

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 5

 

Als in Nederland de blaadjes vallen, hebben de treinen vertraging of staan ze stil. Als het in Afrika regenseizoen (is geweest), zijn hele stukken weg weggeslagen en dus afgesloten. Zo ook de weg naar Mali die wij aanvankelijk wilden nemen. Dit kregen we te horen in het plaatsje voor de grens, dus er zat niets anders op dan weer 350 km terug te rijden naar Tambacounda om vanuit daar een andere route naar Mali te rijden. Weer terug door het nationaal park, waar we deze keer hele troepen bavianen op de weg aan troffen. Toen we stopten om te kijken bleven ze brutaal zitten. Tsja, wie is er nu eigenlijk aapjes aan het kijken vroegen wij ons af?

 

Maar dan wilden we eerst toch wel een mooie waterval gaan bekijken. De weg er naar toe was nat, maar Molly trok zich goed door de eerste plassen heen, aangezien de ondergrond hard was. Toen we halverwege waren, reed Molly door een plas, en de 2 rechter wielen zakten plotseling weg in de plas. Tijd om van de schrik te bekomen hadden we niet aangezien Molly steeds verder weg zakte en een punt zou bereiken dat ze zou kantelen.

Samen met 2 Senalgezen hebben we de handlier aan Molly en aan een boom bevestigd, en terwijl ik de handlier bediende, trapte Patrick Molly flink op haar staart om zo snel mogelijk uit de modderpoel te komen. Na 3 kwartier waren we gelukkig weer los zonder dat Molly gekapseisd was……tsja, reizen behoord avontuurlijk te zijn……

 

We hadden gelezen dat de wegen in Mali (het 4e armste land van de wereld) erg slecht zouden zijn. We hadden dan ook minstens 1,5 week uitgetrokken om van Senegal naar de hoofdstad van Mali, Bamako te komen. Maar de route zoals gepland ging niet door  zoals ik hierboven al beschreef.

Tot onze grote verrassing lag er een prachtig mooie, gladde asfalt weg van Tambacounda naar Bamako, waardoor we onze reis niet in 1,5 week, maar in 3 dagen af hebben gelegd. Het kan ook meezitten in Afrika….

 

 




07-10-2007 :: Zuid Senegal
Aantal km gereden: 12128

Aantal dagen onderweg: 103

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 4

Plannen zijn er om gewijzigd te worden, we merken dat we tijdens deze reis erg flexibel (moeten) zijn. Waren we eerst van plan om Gambia in de lengte te doorkruisen, dit plan is veranderd en zijn we uiteindelijk door zuid Senegal naar het oosten van Senegal getrokken. Dit nadat we van Frans en Gabrielle hadden gehoord dat de weg lang de zuid route in Gambia nu echt geen pretje is, zo net na het regenseizoen. Ook is de Dallasi, de Gambiaanse valuta erg sterk geworden, waardoor het leven in Gambia ineens 30% duurder is geworden.

Maar wegkomen bij Frans en Gabrielle was nog geen makkelijke opgave. Obi vond het heerlijk bij hen op het terrein en besloot daarom een gat bij de wielen te graven. De nacht voor ons vertrek hadden we een heftige regenbui, waardoor Patrick Molly de volgende ochtend in het gat van Obi vast reed! De Unimog van Frans moest er zelfs aan te pas komen om ons weer te bevrijden!

Na een makkelijke! grensovergang van Gambia terug naar Senegal vervolgen wij onze route langs de casamance rivier in Zuid Senegal een prachtige route, langs vele palmbomen en rijstvelden, hutjes met rieten daken en veel enthousiast zwaaiende mensen. En al is de weg over het algemeen redelijk goed, er zijn ook stukken tussen waar we niet harder als stapvoets kunnen rijden omdat er teveel gaten tussen het asfalt liggen, waar we holder de bolder over heen moeten.

Onderweg zien we vrouwen op het land werken, vrouwen die kinderen op hun rug dragen, vrouwen de kinderen voeden terwijl ze op het land werken, vrouwen met een enorm gewicht op hun hoofd zoals water, hout of manden, vrouwen die de hut schoonhouden, vrouwen die achter de geiten aan lopen. Het was al een feit, maar hier wordt het nog eens benadrukt, de man is niets zonder een vrouw…. Maar respecteert die man de vrouw ook? Hier in Senegal is het normaal dat een man meerdere vrouwen heeft, mits hij zich dit kan veroorloven, dit betekent als de ene vrouw een nieuw rok krijgt, moet vrouw 2, 3 en 4 ook een nieuwe rok, ook moet hij van elke vrouw even veel houden. De vrouw stijgt in aanzien als zij kinderen baart, kan zij geen kinderen baren dan verliest zij respect en misschien zelfs haar man. Een andere cultuur, een andere denkwijze, soms lastig te begrijpen voor ons Europeanen…..

We zijn op weg naar het grootste nationaal park van Senegal: Niokolo Koba. Hier zit een grote concentratie aan wild, waaronder nijlpaarden en krokodillen. Dus we hadden we een hobbeldebobbel ritje over voor dit park.

Na 4,5 dag rijden staan we dan eindelijk voor de entree van het park, waar we verplicht worden om een gids te huren en entree te betalen. Maar op het moment dat ze Obi zien, beginnen de problemen, NO LUCIENNE! De boodschap is duidelijk, Obi mag het park niet mee in! Ook ons argument dat Obi ons ontzettend goed beschermt tegen gevaarlijke krokodillen wil niet helpen.

Wel wordt ons aangeboden om bij de entree 2 dagen (we wilden overnachten in het park) op Obi te passen. Dat betekent Obi achterlaten bij vreemden mensen, in een land waar ze honden als huisdier niet kennen…….daar hoefden we niet lang over na te denken, dat gaat niet gebeuren! Dus rijden we door en ondanks dat dit 900,000 hectare grote park prachtig is om doorheen te rijden, we aapjes de weg over zien steken en prachtige vogels zien vliegen is dit bezoek ietwat teleurstellend voor ons zoals je misschien zult begrijpen.

Maar alles gebeurt met een reden…..terwijl we verder en een plekje zoeken voor de nacht, komen we uit bij een terrein waar aan de weg gebouwd wordt. Hier ontmoeten we 2 Senegalese bewakers die op de machines moeten passen gedurende de nacht. We vragen hen of het oke is dat we Molly hier parkeren. Er volgt een bijzondere avond waarin we een leuk handen/voeten/boerenkoolfrans gesprek hebben met de bewakers en zij weten ons een goede plek te wijzen waar we nijlpaarden kunnen spotten buiten het park!
Zo valt toch alles nog op zijn plekje, we hebben de nijlpaardenspot plek gevonden en onze Molly geparkeerd bij de eenvoudige camping langs de rivier. Na een aantal dagen rijden is dit een heerlijk rustpunt voordat we doorgaan naar Mali en kunnen we genieten van de nijlpaarden die zich door de stroming van de rivier mee laten drijven……

Een dag na ons arriveren in dit dorpje 15 artsen, tandartsen en verpleegsters uit Spanje, zij maken een tocht door Senegal en helpen de mensen in de kleine dorpjes. Zij kijken hen niet alleen na, maar geven ook workshops aan de vrouwen over hoe zij bijvoorbeeld beter met hygiëne om kunnen gaan, mannen aan schoon water kunnen komen enz. Dit werk gebeurd geheel vrijwillig en is natuurlijk erg nobel. In dit dorpje blijven ze 4 dagen om vervolgens nog andere dorpjes aan te doen. De bewoners van het dorp zijn erg blij met de komst van de Spanjaarden en daarom rukken 2 dorpen uit om een traditioneel welkoms feest met zang, dans en muziek te houden. Hebben wij even geluk dat we hier een graantje van mee kunnen pikken.







25-09-2007 :: Senegal 1
Aantal kilometers gereden: 11491

Aantal dagen onderweg: 93

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 4

 

Moesten we in Mauritanië en de Westelijke Sahara vooral oppassen voor overstekende kamelen, in Senegal moeten we opletten voor overstekende apen/ bavianen, ossen en geiten. Deze beesten blijven gewoon midden op de weg staan, totdat je 10x getoeterd hebt, dan kijken ze je aan met een blik van ‘wat mot je?’ en als je geluk hebt gaan ze aan de kant.

 

Wat opvalt als je door Senegal rijdt is dat het vlak na het regenseizoen ontzettend groen is, ook passeren we veel dorpjes die opgebouwd zijn uit rieten hutjes, vrouwen met een kind op hun rug gebonden en water/was/hout/manden op hun hoofd horen hier ook in het straatbeeld. Het voornaamste vervoersmiddel hier is een paard/ezel met kar, waar heel veel mensen tegelijk op kunnen zitten. Ook krijgen we nu te maken met echte Afrikaanse wegen, dit betekent asfalt met zulke grote gaten erin, dat je beter naast dan op de weg kunt rijden!

 

Op een dag hadden we helemaal genoeg van het rijden en zijn een weggetje ingeslagen, hier kwamen we uit bij een dorpje, waar we mochten overnachten. Dit was erg leuk! We hebben overnacht tussen de rieten hutjes/geiten/kippen midden in het Nationaal Park Du Saloum Delta wat bekend is om zijn mangroves vele rivieren en moerassen. De kinderen in het dorp vonden het erg leuk dat er 2 ‘witte’ mensen in hun dorp logeren en we hadden dan ook de hele middag en avond aanspraak! Ik heb het foto album laten zien wat ik gemaakt heb, maar daarin beelden van Nederland, familie en vrienden, ze hebben hier zeker 2 uur in gebladerd!

 

Als we door dorpjes rijden zwaaien de mensen enthousiast en de kinderen roepen Toubab, Toubab, wat blanke betekend!

 

In het midden van Senegal ligt Gambia, het kleinste west Afrikaanse land. Het is ongeveer 25 a 30 km breed en 400 km lang. Na een week door het noorden van Senegal te hebben gereden, zijn we nu dus in Gambia. De grensovergang Senegal-Gambia viel deze keer mee! Maar vervolgens moet je met de Ferry van Barra naar Banjul, de hoofdstad van Gambia. Op zich lijkt dit een makkelijke manoeuvre, maar schijn bedriegt! Eerst moet de auto op een weegbrug en je koopt je ticket, in Nederland zou je je auto daarna gewoon op de boot kunnen rijden, maar niet in Gambia! Hier moet je eerst onderhandelen met de chef van de boot, want blanke mensen hebben geld dus dat kunnen ze best wat missen, dat is wat veel West Afrikanen denken! Na de grens van Mauritanië hadden we geleerd om niet te snel toe te geven en kwamen we er deze keer redelijk goed van af!

 

In Gambia gaan we Gabrielle en Frans opzoeken, we hebben hen ontmoet in Senegal. Zij hebben een stukje grond gekocht in Gambia en Gabrielle gaat werken in een kliniek in de buurt. Ook hebben zij geregeld dat ik een aantal dagen op een schooltje mee kan draaien wat me erg leuk lijkt! We zullen zien wat Gambia ons nog meer te bieden heeft!