Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
29-10-2007 :: Het volgende land in zicht...
Aantal kilometers gereden: 14831

Aantal dagen onderweg: 128

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 6

Een van de leuke dingen van reizen is het ontmoeten van andere mensen. Mensen uit de landen die we bezoeken, maar ook mensen die net als ons Afrika of een deel daarvan aan het doorkruisen zijn. Met deze mensen is er onmiddellijk een klik, maakt niet uit wat je in Europa doet of hoe oud je bent.

Hier in Mali ontmoeten we meer toeristen dan we tijdens de rest van de reis tegen zijn gekomen. Mensen die op vakantie zijn met een Djoser reis, maar ook een schaars aantal mensen die vanuit het zuiden komen en dus de landen zijn doorkruist die wij nog moeten doorkruisen. Er wordt een kopje thee gezet, de landkaarten komen op tafel, er wordt besproken welke routes gereden zijn, of de wegen goed of slecht waren, hoe de grensovergangen zijn, hoe de auto’s het houden en wat mooie plekjes zijn om te slapen. Op deze manier veranderd onze planning continu, en we passen de route hierop aan.

Patrick kan zijn lol hier op, we hebben al verschillende auto’s uit greppels of modderpoelen getrokken, hij heeft al over vele automotoren gebogen gestaan om te kijken of hij het desbetreffende probleem kon verhelpen en hij heeft zelfs een coleman (kooktoestel) van een ander stel gerepareerd. Als dank hiervoor krijgen we vaak gezellige avondjes waar voor ons gekookt word, we wat te drinken aangeboden krijgen of zelfs onze broeken genaaid worden, die de eerste scheurtjes beginnen te vertonen. .

Mali heeft ons verder prachtige rotsformaties laten zien en een bijzondere architectuur. Zagen we in Senegal vooral ronde hutjes met rieten kappen, hier zijn de huizen en de moskeeën opgebouwd uit leem, de balken die ze gebruiken bij het bouwen, steken nog uit de muur, waardoor je een bijzonder effect krijgt. Zo ook bij de beroemdste moskee in West Afrika, in Djenne. (deze is nagebouwd in het Afrika museum in Berg en dal) Elk jaar na het regenseizoen werken 4000 vrijwilligers aan de moskee om hem weer in zijn originele staat terug te brengen, want leem kan niet zo goed tegen regen……

Een ander bijzonder fenomeen in Mali is het Dogon gebied. Om dit gebied goed te ontdekken hadden we samen met een ander stel een gids gehuurd die ons de mooie plekjes liet zien. Hij heeft met ons een  wandeltocht gemaakt door een vallei met prachtige uitzichten, natuur en mooie dorpjes, ‘s avonds bleven we onder de sterrenhemel slapen op een van de daken in de dorpjes. Natuurlijk was onze Obi er ook bij en zo kwamen we erachter dat Obi in de Dogontaal ‘mama’ betekent!

De tijd gaat snel, we zijn nu alweer ruim 4 maanden op weg en hebben nauwelijks besef van tijd. We dragen geen horloges meer en moeten af en toe op onze telefoon kijken welke datum of dag het is om er zeker van te zijn dat we onze malariapreventie op tijd innemen of om te zien hoe lang ons visa nog geldig is voor het betreffende land.

En dat visum voor Mali is, na een maand, alweer bijna verlopen, dat betekent dat we dit prachtige land weer moeten verlaten. Ook dit land was weer de moeite waard om doorheen te rijden. Wij hebben geluk, want Mali is op dit moment ontzettend groen, vanwege een zwaar regenseizoen. Het regenseizoen is alweer een aantal weken voorbij en nu zien we het effect van de zon en de hitte in Mali, langzaamaan verkleurt alles van groen naar geel en bruin, alles wordt weer dor.

Tijd om te kijken wat Burkina Faso, waar we ons op het moment bevinden, te bieden heeft.....






17-10-2007 :: Mali, een prachtig land
Aantal km gereden: 13935

Aantal dagen onderweg: 114

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 5

Wachten, dat is het enige wat je kunt doen als je visa’s nodig hebt en veel geld betalen. Want een visa, maakt niet uit voor welk land, is niet goedkoop! Maar het is weer voor elkaar, in de hoofdstad van Mali, Bamako hebben we een visa geregeld voor Burkina Faso en voor Ghana. Maar het is nu eerst tijd om Mali te ontdekken.

En er is hier genoeg te ontdekken, ook in Bamako. We hadden Molly geparkeerd op een campsite en gaan dan met de taxi het centrum in, dat is wel zo makkelijk.

Zou je denken, alleen het taxiritje is hier al een avontuur! Je houdt een taxi aan, die zijn er genoeg, vandaar dat er ook 3 taxi’s stoppen als je je hand op steekt. Je maakt je keuze, onderhandelt over de prijs, stapt in en laat je dan meevoeren in het geweld van het verkeer in een hoofdstad van Afrika…..Knipperlichten gebruiken ze niet, of werken niet,  ze slingeren continu open neer van de ene baan naar de andere baan en hun hand gaat daarbij niet van de toeter af, daarbij schettert Afrikaanse muziek uit de krakende radioboxen in je oren. Ondertussen parkeert de taxichauffeur de auto 3x midden op de weg, omdat hij even de weg moet vragen.

Als je dan aangekomen bent op de bestemming kijkt de taxichauffeur met een grote lach achterom en zegt: “ C’est fini”. Ohhhh gelukkig! We leven nog, proberen de deur van de taxi open te krijgen, maar deze gaat niet open omdat er een flinke deuk in de deur zit, net als in de andere deuren. We betalen de man en zwaaien hem opgelucht uit…..

Wachtend op de visa hebben we 5 dagen op een campite doorgebracht en even heerlijk gerelaxed. En of je het gelooft of niet, wij hebben hier ook klusjes die moeten gebeuren, zo moet Molly af en toe toch echt een keertje compleet uitgemest worden, mede om het stof van de Afrikaanse wegen eruit te krijgen, we kunnen een handwasje doen, op zoek gaan naar eten en Patrick vind natuurlijk altijd wel wat te klussen aan Molly.

Zo was deze keer de autoradio stuk, en die moest natuurlijk gemaakt worden. Patrick zou Patrick niet zijn als hij ook dit weer voor elkaar kreeg. En welke cd gaat er als eerste in de player? Natuurlijk, Guus Meeuwis! Al moeten we wel even slikken als we hem horen zingen: ‘ik heb eingenlijk nooit last van heimwee gehad……en dan denk ik aan Brabant, want daar brand nog licht….’ Gelukkig zingt hij vervolgens om ons op te beuren: ‘lalalalalalalalalalala, geniet met volle teugen zulke tijd komt nooit terug……