Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
02-01-2008 :: Nieuwjaar!
Aantal kilometers gereden:

Aantal dagen onderweg:  191
 
Aantal Afrikaanse landen bezocht: 11

We bevinden ons nu in: Kribi, Kameroen

Als eerste wensen wij iedereen een avontuurlijk en zonnig 2008 toe!

 
Voor ons was het de eerste keer dat we kerst en nieuwjaar in een ander land dan Nederland vieren. Wat een aparte ervaring was.

Ten eerste heb je niet het kerst een nieuwjaarsgevoel wat in Nederland heerst. Hier is geen kou, versierde etalages en kerstmuziek op de straat. Er staat niet in elke huiskamer een kerstboom met vrolijke kerstlampjes en mensen praten niet over wat hun plannen zijn met kerst en oud op nieuw.

Toch wilden we er wel wat bijzonders van maken, daarom zijn we de eerste e 2e kerstdag in Yaounde, de hoofdstad uit eten geweest, al is dit in geen weg te vergelijken met hoe we in Nederland uit eten gaan met de kerst. Hier konden we kiezen uit kip of vis, dus geen lekkere carpaccio’s, gevulde kalkoen en overheerlijke chocoladedesserts, maar we hebben ons alsnog goed vermaakt. Je zou denken dat je in de Afrikaanse restaurants lekker kunt eten, maar het valt ons tot nu toe op veel plaatsen tegen, ze bieden standaard dingen aan, en vaak staan er nog geen eens typisch Afrikaanse gerechten op de kaart….

Nieuwjaar vonden we toch wel heel bijzonder, we kamperen in Kribi aan het strand, dus als we ‘sochtends ons bedje uitkomen, kijken we zo uit over de palmbomen en de zee. Bijzonder kampeerplekje.

We waren 31 december naar de vismarkt gegaan in Kribi en hadden allemaal heerlijke verse vis gekocht, waarvan we zelf een buffetje hadden gemaakt, waar we heerlijk van gesmuld hebben! Om 0.00 uur werd hier een groot kampvuur aangemaakt op het strand, vuurwerk hebben ze hier niet, dit is te duur. Maar ik kan je wel zeggen, een groot kampvuur voldoet ook! Er was Afrikaanse live muziek en we hebben heerlijk gedanst. Op 1 januari was de vertrouwde nieuwjaarskater daar, dus al met al was het een geslaagde avond!

De volgende dag hebben we voor het eerst van ons leven een nieuwjaarsduik gemaakt, we misten alleen de unoxmutsen nog! Aangezien het water in deze zee een temperatuur had van 22 graden betwijfelen of we net zo;n die hards zijn als de mensen in Scheveningen.........
 
Onze reis gaat nu verder naar Gabon, wij zijn erg benieuwd wat het jaar 2008 ons te bieden heeft…..




26-12-2007 :: ringroute
Aantal kilometers gereden: 20835

Aantal dagen onderweg: 6 maanden en 2 dagen

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 11

We bevinden ons nu in: Yaounde, Kameroen

Als je een schaar en tondeuse hebt ben je hier kapster, heb je een heggenschaar dan ben je tuinman en heb je een fototoestel, dan ben je fotograaf.
En die laatste wordt er verschillende malen bijgeroepen als we ergens kamperen. Zo kampeerden we tijdens het rijden van de ringroad in kameroen bij een man op zijn terrein. De ringroad is een route van ongeveer 350 kilometer die door de bergen van Kameroen loopt. Een prachtige route maar met soms weer enge weggetjes en steile hellingen. Soms leek de weg meer op een rivierbedding dan op een weg, met grote keien die we moesten omzeilen. Maar het was een prachtige route en zeer de moeite waard. Het is een wonder dat de banden dit overleeft hebben.

Tijdens het rijden van de ringroad hebben we verschillende malen in het wild gekampeerd. We zoeken dan een mooi plekje met een prachtig uitzicht om de nacht door te brengen. Als we aankwamen waren de plekjes lekker rustig, maar zodra wij ons geïnstalleerd hadden duiken er dan toch ineens zo’n 15 mensen op (waar komen ze vandaan??) die erg geïnteresseerd naar al onze handelingen blijven staan kijken. Zij blijven dan staan, tot we er op een gegeven moment genoeg van hebben om aangestaard te worden en de mensen wegsturen.

We waren dan ook blij dat we bij deze man een rustig plekje hadden gevonden op zijn terrein. De man maakte een vuurtje voor ons en kwam er natuurlijk bij zitten. Naarmate de uren verstreken en de man 2 biertjes had gedronken werden zijn verhalen steeds sterker. Hij was een tijdje terug neergeschoten omdat een andere man zijn vrouw wilde hebben?? En er was een boom op zijn auto gewaaid, waardoor de accu en de banden ook ineens verdwenen waren...... Tsja, je moet iets vertellen!
De volgende ochtend werd de fotograaf erbij geroepen en moest deze man die Mosa heette met zijn nieuwe vrienden op de foto. We moesten op alle mogelijke manier poseren, zodat deze man zijn nieuwe Nederlandse vrienden straks aan het gehele dorp kan showen. Wij denken dat een Afrikaan meer aanzien krijgt al hij kan laten zien dat hij blanke vrienden heeft......

Na de ringroad ging de route richting Yaounde, meer dorpjes en drukte langs de weg, en dus moeilijker om een plekje te vinden om een beetje rustig te kamperen. We kwamen eerst uit bij een kerkje, maar aangezien het kerstavond was en de volgende dag kerstmis leek ons dit niet de meest ideale plek om rustig te kamperen.

Zo reden we dus weer verder, tot we bij een soort museum aankwamen. Hier lag een heel mooi beschut parkeerplaatsje voor en het was er heel rustig. We spraken de personen aan die er rond liepen met de vraag of we hier konden overnachten. We moesten wachten tot de chief terugkwam. Toen deze een tijdje later arriveerde meldde hij ons, je raad het nooit, dat hij de koning van de desbetreffende regio was!! In dit kingdom wonen 24000 mensen. We sliepen dus opnieuw bij de koning!

De koning liet ons het museum zien, waar eigenlijk niets in stond behalve bierkratten en een tafel van 700 jaar oud die flink aangevreten was. Ook bleek dat de koning 4 vrouwen had en zo’n 13 kinderen die allemaal bij het museum woonden, dus al met al was het toch niet zo’n rustig kampeerplekje! Maar zeker weer bijzonder.
De volgende dag gaven we de koning als bedankje de kerstmutsen en de kerstman kado, die we hadden gekocht voor het maken van onze kerstfoto’s. We hebben nog nooit een volwassen man zo blij gezien. De koning ging zich omkleden voor de mis, trok zijn beste pak aan en zette daarbij natuurlijk zijn kerstmuts op! Ook hier moest de fotograaf uit het dorp aanrukken om de koning met zijn Nederlandse vrienden op de foto te zetten. Wat zullen we straks toch in veel Afrikaanse hutjes aan de muren pronken!

De kerst brengen we door in Yaounde, de hoofdstad van Kameroen, waar we ons visa voor Gabon op 2e kerstdag hebben geregeld. Dat kan hier, want hier vieren ze namelijk maar 1 dag kerst en niet zoals ons 2 dagen.
De 1e kerstdag gingen we uit eten. Op zoek naar een restaurantje wat er een beetje schoon en hygiënisch uitziet. Toen we dat hadden gevonden en eindelijk gesetteld zaten met een biertje bleek het personeel helemaal niet klantvriendelijk. Zo werd tijdens het eten bijvoorbeeld de rekening al op tafel gezet en werden we echt weg gekeken! Maar op het moment dat wij wilden vertrekken kwamen er nog nieuwe klanten binnen en die werden een stuk hartelijker ontvangen dan ons! We ruiken hier discriminatie, van ons blanken dan.....
Als toetje kregen we erbij dat Karla de volgende dag flink aan de diarree was van de vis die ze gegeten had! Nou bedankt, dat was dus eens en nooit meer!

Maar toen we ´s avonds terug kwamen, doken Karla en Patrick hun eigen bedje in, maar Frank en ik hadden nog wel zin in een feestje. We hoorden vlakbij de auto feestmuziek en zijn er eens op af gegaan. We zagen een groepje mensen rondom een electrisch keyboard staan zingen en dansen. Toen we gespot werden, werden we enthousiast uitgenodigd om mee te doen. Dus daar stonden, als 2 stijve blanke tussen de ritmische vrolijke afrikanen, te dansen op het deuntje van een keyboard. Je hebt weinig nodig om het gezellig te maken!




19-12-2007 :: ervaring
Aantal kilometers gereden: 20033


Aantal dagen onderweg:


Aantal afrikaanse landen bezocht: 11


We bevinden ons nu in: Bamenda, Kameroen


Door ervaring leer je, zegt men. Nou wij leren hier in Afrika ook verschillende dingen:

1.Een weg is er puur voor bedoeld je van A naar B te brengen, maakt niet uit op welke manier.

Dachten we in Nigeria over een slechte weg gereden te hebben. Nou de weg van Ekok naar Bamenda in Kameroen van 205 km sloeg werkelijk waar alles! Gaten, modder, sporen, noem het maar op. De gaten in de weg waren zelfs soms zo diep dat Molly er compleet in verdween. En wij rijden deze weg dan nog in het droge seizoen, wat een hel moet dit zijn in het regenseizoen! Maar natuurlijk hadden we lol, want ook al is zo’n weg niet altijd makkelijk om te rijden, het is wel avontuur! De schade na dit ritje van 2,5 dag was een krom spatbord bij Molly en een gebroken ruit bij de auto van Frank en Karla.



2.Houdt je armen vooral tegen je lijf aan, zodat er geen rare okselgeurtjes loskomen.

Na een aantal maanden in Afrika te hebben rondgereden, gaat ons lichaam anders reageren op de temperatuur en gaat ons zweet ook anders ruiken. We gaan ruiken (stinken) als echte Afrikanen!

Ook kunnen we niet zo goed meer tegen de kou. We zitten hier in Bamenda op hoogte omdat dit een heuvelachtig gebied is. Toen we gisterenavond buiten zaten, in onze lange kleren als bescherming tegen de muggen, druppelden we 1 voor 1 af om een warme trui te gaan pakken, toen we op de thermometer keken, gaf deze 19 graden aan! Vannacht moesten alle dekentjes en pyjamabroeken erbij gepakt worden, want het was koud. Toen we vanmorgen om 07.00 uur op de thermometer keken gaf deze een ijzige 12 graden aan, het moet toch niet gekker worden!


3.Blijf vooral rustig, kalm en vriendelijk bij politiestops.

Door west Afrika zijn we al flink wat politiestops tegen gekomen, maar Nigeria en Kameroen spannen voor ons de kroon. Elke keer hetzelfde, paspoorten/visa laten zien, auto checken enz enz. Soms is het zoals we gemerkt hebben voor Annemarie heel lastig om haar geduld te bewaren bij deze soms eeuwig durende politiestops en zij wil dan ook nog wel eens uitvallen tegen deze vriendelijke maar soms ook corrupte agenten. Wat we hebben gemerkt is dat de stop dan alleen maar langer duurt, tot frustratie van Annemarie natuurlijk!



4.Een brommer heeft veel meer mogelijkheden dan wij in Nederland denken.

Veel mensen in Afrika rijden op brommertjes of een motor. Dit is vaak het enige vervoersmiddel wat ze hebben. Als er dan goederen vervoerd moeten worden, heb je een probleem zou je denken. Nou daar denken ze hier in Afrika ander over. We zullen enkele objecten noemen die we achter op de brommer voorbij hebben zien komen:

-Een 2 persoonmatras
-Een ladder
-Boomstammen
-Een doodskist!
-Een andere brommer
-Zo’n 100 kippen ondersteboven met de pootjes aan elkaar gebonden
-6 geiten, aan elke kant van de bagagedrager 3
-Naast de bestuurder 3 of 4 andere medepassagiers.
-Een vrachtwagenwiel
-5 zakken rijst van 20 kilo

Afrikanen die een brommer bezitten, gebruiken deze ook vaak als taxi. Zo ging Patrick samen met Karla boodschappen doen. Deze brommerrit werd bijna een dodemansrit omdat Afrikanen gewoonweg geen inzicht hebben. Toch hebben ze het overleeft en de boodschappen, fruit, groente een nieuwe accu en een foam matrasje heel terug bij de auto’s gekregen.


5.Veel Afrikanen moeten hard werken om te kunnen overleven.

In Afrika is het alsof je terug geworpen wordt in de tijd. Vele dorpjes hebben geen elektriciteit of stomend water. Deze dorpjes bestaan vaak uit lemen hutjes of golfplatenhuisjes. Veel mensen zijn afhankelijk van de natuur wat betreft hun eten en koken in grote pannen die staan te pruttelen op een vuurtje van hout. Kinderen worden vanaf het moment dat ze kunnen lopen ingezet voor huishoudelijke klusjes, het halen van water of het passen op hun kleinere broertjes of zusjes. In de afgelegen gebieden zien we mensen lopen met verscheurde kleding, kapotte slippers. Sjouwen met hout, bamboe, water, net wat ze op dat moment nodig hebben. Langs de weg zien we grote potten met palmnoten staan. Een hele familie helpt mee om uit de palmnoten een beetje palmolie te produceren.

Vaak staan mensen langs de weg met hun hand omhoog te bedelen als ze blanke mensen voorbij zien komen. We horen een nieuwe uitroep in Kameroen: ‘Cash me!’. Kinderen rennen naar de auto: ‘give me, give me’. Je kunt het deze mensen niet kwalijk nemen, maar hoe moeten wij 2 nuchtere Nederlanders in hemelsnaam compleet Afrika helpen? Een onmogelijke opgave, een mooie droom...

Als laatste willen we iedereen een vrolijk kerstfeest en een zonnig en avontuurlijk 2008 toewensen!!