Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
21-01-2008 :: EXTRA
Aantal kilometers gereden: 24078
Aantal dagen onderweg: 210

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 13
We bevinden ons nu in: Brazzaville, hoofdstad Congo


We rijden door Gabon een prachtige route van Ndjole naar Lekoni. Het woord wat tijdens deze route in ons opkomt is EXTRA:

EXTRA groen: Groen, groener, groenst, deze opbouw is in Gabon zeker op zijn plaats. Als je Gabon van bovenaf zou bekijken zou je een grote groene deken zien. Voor ons op de weg betekent dit een prachtige route, dwars door het subtropisch regenwoud. Het regenwoud is dicht, zodra we van de weg afgaan hebben we een kapmes nodig om ons een weg te banen door dit woud. Het biedt ons uitzicht op geweldig mooie bomen, die soms wel meer dan 20 meter hoog zijn.

EXTRA veel regen: Tropische buitjes horen er natuurlijk bij. Maar een miezerig buitje in Nederland stelt niets voor bij wat hier uit de lucht komt vallen. Nu snappen we waar de term met bakken uit de hemel vandaan komt!

EXTRA zon: Maar natuurlijk schijnt hier in de tropen ook de zon en het wordt ons meteen duidelijk waarom de planten hier zo goed groeien, veel regen, felle zon, groeien maar!

EXTRA harde donder en bliksem: We hebben 3 dagen achter elkaar ’s nachts donder en bliksem gehad. En niet zo’n beetje ook niet…….Tijdens een nacht lijkt het alsof de donder boven ons hoofd hangt en elk moment in kan slaan, niet zo heel goed geslapen dus. De volgende nacht besluiten we bij een andere bushkamp ’s avonds laat nog te verhuizen. We staan namelijk op het hoogste punt van de berg en de donder en bliksem kondigt zich alweer aan. Het was een fantastisch plekje maar we wilden ons leven er niet voor riskeren.

EXTRA mooie bushkamps: Hier in Gabon hebben we op prachtige plekken wild gekampeerd. Boven op heuvels met een geweldig uitzicht over het tropisch regenwoud. Of in Nationaal park Lopé waar we ieder moment een wild dier dicht in de buurt verwachtten, maar helaas niet kwam. Maar ook bij de Canyon van Lekoni, waar we vanaf een prachtig uitzichtpunt uitkeken op de uitgesleten rotsen.

EXTRA veel variatie: Van het groen dicht beboste woud rijden we naar de Canyon met zijn rotsformaties om vervolgens op een plateau uit te komen waar het landschap een prachtige heuvelachtige glooiing heeft en waar we ver weg kunnen kijken.

Al met al was Gabon dus EXTRA geslaagd!


Om nog wat brandende vragen te beantwoorden, die ons regelmatig op de site of via de mail gesteld worden:

Wat eten we?:
Het verschilt per land wat we eten. In het ene land wordt meer aangeboden dan in het andere. In Gabon en Congo is erg weinig te krijgen langs de weg en we zijn dan ook blij dat we in Libreville nog wat voorraad in geslagen hebben. In Afrika zijn weinig supermarkten zoals wij ze kennen. Als je ze al vind is dat voornamelijk in de hoofdsteden, maar alle spullen hier zijn geïmporteerd en dus een stuk duurder dan in Nederland. Zo kost een kilootje JONG belegen kaas hier zo’n 30 euro. Wij kopen ons eten hier langs de weg, zoals groenten en fruit. Mensen verbouwen zelf wat groenten of fruit in hun tuin en verkopen dit dan in een kraampje langs de weg. Zo komen we bijvoorbeeld veel kraampjes tegen die 1 ananas, 2 tomaten en 1 paprika verkopen. Wat we kunnen kopen is helemaal afhankelijk van wat er langs de weg aangeboden wordt.

Verder heb je dan nog de Afrikaanse ‘supermarkten’. Deze zijn allemaal het zelfde, meestal een vies hok waar ze altijd dezelfde producten verkopen: tomatenpuree in blik, poedermelk, corned beef, smerige zachte koekjes enz enz, alles wat lang houdbaar is en dus in blik zit, geen verse producten. Niet echt makkelijk als je een culinaire maaltijd wilt bereiden, ons eten bestaat hier dan ook wat uit wat er te krijgen is bijvoorbeeld spaghetti met tomatenpuree en als we geluk hebben een vers tomaatje en paprikaatje erdoor!
Vers vlees eten we hier heel weinig. Ze hebben hier namelijk niet van die keurige slagers zoals wij in Nederland hebben. Hier wordt een geit of schaap geslacht en vervolgens in de volle zon opgehangen, binnen no time zitten er honderden vliegen en andere bacteriedragers op. Tsja, laat maar zitten!

We drinken hier vooral water en thee. Soms is er wel frisdrank, of een sapje te verkrijgen, maar je raad het al, dat is weer heel duur. We drinken nu foster clarks dit is poeder wat je aanmaakt met water waardoor je een soort ranja krijgt. Ter afwisseling van water erg lekker!
Brood hebben we tot nu toe overal in Afrika kunnen kopen, het is dan wel wit brood of stokbrood, soms erg zoet omdat er flink wat suiker aan toegevoegd wordt en vaak taai omdat het niet elke dag vers gebakken wordt. Niet de lekkere broden zoals we ze in Nederland hebben, maar we hebben brood!

Hoe gaat het met Obi?:
Obi krijgt grijze haren. Dit is omdat ze zich over verschillende dingen zorgen maakt: Kan ik vandaag hagedissen vangen? En zo ja, krijg ik ze dan ook eindelijk eens te pakken? Hoe kan ik dat heerlijke stukje stokbrood wat mijn baasjes aan het eten zijn bemachtigen? Als ik vandaag een kuil graaf, kom ik dan eindelijk een keertje in China? Hoe eet ik om mijn eten heen, zodat ik niet de vitamines die mijn baasjes in mijn eten doen hoef op te eten? Hoe zorg ik ervoor dat ik op de stoel kan liggen en dat mijn baasjes in de mand gaan liggen?

Dus….zoals je ziet, Obi heeft hier geen makkelijk leven…of toch wel?

Hoe doet Molly het?
Wij zijn erg trots op onze Molly, ze heeft ons niet alleen al tot de evenaar gebracht, maar ze heeft dit ook nog eens gedaan zonder motorische problemen. We hebben tot nu toe alleen 2 nieuwe accu’s moeten kopen (de oude waren kapot, maar ook al 7 jaar oud), de kering achter de remschijf moeten vervangen en de thermostaat moeten vervangen. Verder slijten de banden nu wel hard en zullen we deze in Zuid Afrika moeten vervangen. Het grootste probleem is eigenlijk dat alles los in de kastjes staat. Op het moment dat we weer zo’n heerlijke Afrikaanse hobbel de bobbel weg hebben, vliegt alles door de kastjes en we hebben dan ook al regelmatig flink moeten poetsen omdat de fles curry of de pot jam door Molly geslingerd werd. Alles zit dan nu ook in zakjes of bakjes, maar er zijn grotere problemen op deze wereld!




09-01-2008 :: de evenaar

Aantal kilometers gereden:
Aantal dagen onderweg:

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 12
We bevinden ons nu in: Libreville, hoofdstad Gabon

5 Januari 2008, voor ons een bijzondere dag. We zijn namelijk op deze dag met onze eigen Molly de evenaar overgestoken!

’s Ochtends hadden we al kriebels in onze buik en de hele dag hebben we het GPS systeem goed in de gaten gehouden, we gaan van noorder coördinaten over op zuider coördinaten waardoor er op het GPS systeem een magische rij van allemaal nulletjes verschijnt.

Na gepauzeerd te hebben op de evenaar ging onze reis door naar Libreville, de hoofdstad van Gabon. De weg er naar toe was er weer eentje met vele potholes en verrot asfalt. Maar als je Libreville binnenrijdt gaat er een wereld voor je open. Moderne gebouwen, nette taxi’s, glad asfalt, een ander Afrika.

Zo vinden we hier ook een immense supermarkt, waar werkelijk alles te verkrijgen is wat we ook in de Europese supermarkten kunnen kopen, er zijn zelfs winkelwagentjes!
Helaas is deze supermarkt ver boven ons budget, omdat alles geïmporteerd moet worden betaal je ongeveer het dubbele van wat wij bij de Appie Hein betalen. Helaas geen winkelwagens volladen dus.

We moeten meestal de hoofdsteden bezoeken van de landen die we doorkruisen omdat we daar visa voor de komende landen moeten regelen. Zo zijn we nu dus in Libreville om ons visa voor Congo Brazzaville en Democratisch Congo te regelen.
We merken dat de ambassadeurs op de ambassades lang niet altijd vriendelijk of behulpzaam zijn. Meestal worden we afgesnauwd dat we een formulier in moeten vullen en dat er betaald moet worden. De visa zijn namelijk een enorme aanslag op ons budget.

Maar de ambassade van Congo Brazzaville spande de kroon. Ten eerste lieten ze ons lang wachten bij de poort, daarna moesten we lang wachten bij de ambassadeur. Daarna moesten we in de rijen aansluiten, bij de ene rij moesten de formulieren ingeleverd worden, bij de andere rij de paspoorten en vervolgens moesten we bij de laatste rij aansluiten om te betalen. Toen we dachten dat alles geregeld was en we konden gaan kwam er nog een mevrouw melden dat we nog een extra rekening moesten betalen voor de auto……….
Ook al zijn we bij de ambassade, hier in Afrika moet je niets zomaar aannemen, want je wordt als je pech hebt overal afgezet. We opende dus een vragenvuur op deze madame; waarvoor is die rekening? Waarom hoefde we deze in andere Afrikaanse landen niet te betalen? Om vervolgens te weigeren de rekening te betalen. Maar de boodschap was duidelijk; geen geld, geen visa.

We vroegen een moment van overleg. We zouden voor beiden auto’s moeten betalen, maar de ambassadeur wist natuurlijk niet dat wij met 2 auto’s zijn. We besloten dus aan te geven dat we met 4 personen in 1 auto reizen om de rekening wat te beperken. Toen we de volgende dag de visa op gingen halen, kregen we een officiële reçu met daarop aangegeven dat wij met 4 personen in een Mercedes Unimog rijden. Nu maar hopen dat ze aan de grens niet moeilijk gaan doen…… wordt vervolgd....

Maar gelukkig zijn we de komende dagen nog niet in Congo, onze tocht gaat eerst richting het oosten van Gabon, door nationaal park Lope, waar gorilla’s in het wild leven. Of we deze gorilla’s ook daadwerkelijk gaan bekijken hangt een beetje van de prijs af, de prijzen van een gorilla hike in Rwanda en Oeganda liggen namelijk tegenwoordig op 500 dollar per persoon. Daarna zal de weg ons voeren naar het Bateké plateau, waar we een prachtig uitzicht zullen hebben over Congo Brazzaville.