Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
27-02-2008 :: Traditioneel?
Aantal kilometers gereden: 28678

Aantal dagen onderweg: 247 (8 maanden en 2 dagen)
Aantal Afrikaanse landen bezocht: 17

We bevinden ons nu in: Victoria Falls, Zimbabwe

In den beginne waren er de Sans, beter bekend als bosjesmannen. Wetenschappers deden onderzoek onder de Sans en ontdekten dat al hun genen sterke gelijkenissen vertonen met die van de bewoners van Afrika 100 000 tot 120 000 jaar geleden. Dat waren de eerste mensen die later zouden uitwaaien over Europa en Azië, de Sans zijn het oudste volk ter wereld. Ergens schuilt er in ieder van ons een bosjesman/ vrouw.

Vandaag de dag zijn zij naar onze mening eerder een toeristische attractie dan een respectvol volk. Is er nog iets van hun tradities over? Wij vragen het ons af. Zoals Kurt Lindijer in zijn boek Bittereinders schrijft: ‘de wereld van de San is kapot, zijn geschiedenis een legende geworden. Ze jagen de schaduw van hun verleden na en bouwen een toekomst op zand. Sheta noemen de Sans zichzelf, een verbastering van shit. Ze kijken op zichzelf neer, twijfelen aan hun cultuur, ze werpen zichzelf op als antiek en verkopen dat waanidee aan de toeristen.

De bosjesmannen leven nog in hun traditionele hutten, maar tegenwoordig is hun inkomstenbron niet meer leven van de jacht en rondtrekken als nomaden, maar groenten verbouwen op akkers en toeristen rondleiden in hun dorp.

Wij stonden dan ook versteld van het programma wat we aangereikt kregen toen we een van deze dorpjes binnen reden. Wil je een ‘jagen met een bosjesman’ 60 Namibische dollar, wil je met hen rond het kampvuur zitten en liedjes zingen, 75 dollar, wil je een ‘traditionele’ trouw ceremonie bijwonen? 125 dollar…….tsja dat ging ons toch een beetje te ver…..

Wel hebben we een prachtige route gereden en gekampeerd onder een enorme baobab in  Bushmansland wat zeg maar een provincie van Namibie is. Op zoek naar wild gingen we echt de bush in, omdat het flink geregend heeft is het ontzettend groen en was de weg soms gewoon verdwenen, begroeid of verdwenen onder de takken , we moesten echt zoeken.

Molly is wel flink beschadigd door de overhangende takken van alle bomen, maar dat nemen we maar voor lief. Helaas was het enige wild wat we zagen 6 struisvogels en wat hertjes, maar ook dat was mooi.

Na 5 dagen in de bush komen we aan in een waar paradijsje, ngepi camp, vlak voor de caprivistrip in Namibië. Hier kunnen we even heerlijk relaxen. Als we ons geïnstalleerd hebben langs de Okavangorivier op onze stoeltjes, horen we ineens vlak voor ons een harde ‘snurk’. We snellen naar het water en zien nog net een enorm nijlpaard een enorme harde duik maken in het water. Het mooie aan ngepi camp is dat ze de toilet en de douche aan de rivierzijde hebben gemaakt, je kunt dus lekker poepen met uitzicht op de nijlpaarden!

De volgende dag besluiten we naar Mahongo game reserve te gaan en daar zien we voor het eerste deze reis giraffen, zebra’s, buffels en zoals we al vaker hebben gezien, olifanten, wilde zwijnen, bavianen, impalas verschillende soorten herten en prachtige vogels.

Thuis dacht ik altijd dat de wildparken vast veel weg zouden hebben van de Beekse bergen in Nederland. Maar ik kan je vertellen het is totaal anders! Je moet in het park echt zoeken naar wild en als je ze dan ‘spot’ krijg je een enorme adrenalinestoot. Zeker als er ineens een olifant naast Molly staat, die zeker niet voor Molly onder doet. Prachtig om deze dieren in hun natuurlijke element te zien. Natuurlijk hebben we nog niet alles gezien, we moeten nog op zoek naar de leeuwen, tijgers, neushoorns en jachtluipaarden.

We besluiten om via de caprivistrip een korte doorsteek (50 km) door Botswana naar Zimbabwe te maken. We willen eerst het westen van Zimbabwe gaan ontdekken voordat we naar Botswana gaan. Toch trakteert Botswana ons in deze 50 km al op apen en een grote troep olifanten langs de weg.

Nu zijn we in Zimbabwe en staan we op het punt om naar de Victoria falls te gaan, een van de beroemdste watervallen ter wereld. Deze waterval is zo’n 1700 meter breed en er komt natuurlijk een enorme hoeveelheid water naar beneden wat voor een spectaculair plaatje moet zorgen.

Zimbabwe is natuurlijk bekend vanwege zijn president, of kunnen we beter zeggen dictator, Mugabe. Deze heeft een aantal jaren geleden (2000-2002) alle blanke boeren uit Zimbabwe weggejaagd en sommige zelfs vermoord. Sindsdien ondergaat het land een flinke crisis. De economie is in elkaar gestort, we kunnen ons even miljonair wanen hier. We wisselden 50 dollar op de zwarte markt en kregen daar maar liefst 500 miljoen Zimbabwe dollar voor terug. Veel mensen in Zimbabwe lijden honger omdat het land zelf niets meer produceert en de supermarkten leeg zijn. Ook verkeert Zimbabwe al jaren in een dieselcrisis.

Voor ons houdt dit in dat we Molly tot de strot toe vol gegooid hebben met diesel, onze etensvoorraad goed aangevuld hebben in Namibië, dus wij zeggen: Zimbabwe kom maar op, laat maar eens zien wat je te bieden hebt!






15-02-2008 :: Alleen op de wereld
Aantal kilometers gereden: 27856

Aantal dagen onderweg: 235
Aantal Afrikaanse landen bezocht: 16

We bevinden ons nu in: Grootfontein, Namibie

Namibië, een groot land (ongeveer 2x Frankrijk), met maar 1.8 miljoen inwoners. Misschien kan je je iets voorstellen van wat voor een effect dit heeft op een land. In Namibië kan je nog echt het gevoel hebben, net als in de woestijn, dat je alleen bent op de wereld. Heel veel ongerepte natuur, met veel wilde dieren, zo zagen we tijdens onze tocht richting Windhoek gemsbokken, bavianen, slangen, wezels, vele mooie en grote vogels en wilde zwijnen langs en op de weg.

Onze tocht ging vanuit Angola rechtstreeks naar Windhoek, de hoofdstad, 600 km landinwaarts, met de simpele reden omdat Molly aan een grote beurt toe was na de wegen in West en Centraal Afrika.

In Windhoek heeft Molly een grote poetsbeurt gekregen, zijn er nieuwe bandjes besteld. Is de dynamo gerepareerd, de gaten in de dieseltank zijn gedicht. Het waterfiltersysteem is vervangen, de remmen zijn opnieuw gesteld, en de kering is vervangen.
Ook hebben we veel tijd gespendeerd in de supermarkt. Wat zijn er toch veel producten op de wereld, en wat kun je er lekker mee koken (praten we nog niet over de lekkere zuid-Afrikaanse wijntjes die hier te krijgen zijn)!

Windhoek is ook het einde van het 4 musketiers koppel. Hier hebben we vandaag, na een keer lekker uit eten en  een lekkere braai, afscheid genomen van Frank en Karla, waar we ruim 2,5 maand mee samen hebben gereisd. Zij blijven in Namibië, terwijl onze tocht verder gaat naar Botswana om in mei terug te keren naar Namibië als de ouders van Annemarie komen.
Raar hoor, om na al die tijd weer met twee personen (en natuurlijk Obi) te reizen, we hebben het ontzettend gezellig gehad met Frank en Karla, veel gelachen en samen een prachtige route gereden. We zullen elkaar in Nederland zeker nog eens opzoeken. Gelukkig hebben we 2 geweldige theemokken van hen cadeau gehad met daarop uiteraard een foto van hun twee en de toyota, zo kunnen we bij het ontbijt toch nog naar hen kijken. (Wil je meer van hun avonturen lezen? Kijk dan op www.wdfn.nl)

Namibië doet ons ook een beetje denken aan Nederland, we hebben hier namelijk al flinke regenbuien gehad. We zitten momenteel ook in het regenseizoen. Afrika kampt sowieso met grote waterproblemen. Zo was het noorden van Namibië en het zuiden van Angola overstroomd. Hier hebben we de nasleep nog van gezien, huizen en auto’s in grote plassen water. Gelukkig was de weg goed te berijden. Ook de zambezi, een grote rivier in Afrika die door verschillende landen loopt stroomt buiten zijn oevers. In Mozambique zijn al duizenden mensen geëvacueerd vanwege grote overstromingen.
En dan hebben we de onrust in Kenia nog, deze duurt nu al 1,5 maand naar aanleiding van corrupte verkiezingen.

Allemaal dingen waar we rekening mee moeten houden tijdens de planning van onze reis. Via het noorden van Namibië gaan we nu naar Botswana, hier zullen we gaan bekijken welke wegen wel en welke wegen niet te berijden zijn vanwege de heftige regenval. Gelukkig klaart het weer nu op en komt het zonnetje weer tevoorschijn waardoor we meteen weer met temperaturen boven de 30 graden zitten. (Gelukkig maar, want als de temperaturen onder de 22 graden komen hebben we het tegenwoordig koud, koud, koud)

Dit is wel makkelijk want we hebben een piste gekozen door het Waterberg plateaupark, het was een beetje modderig, maar al met al viel het mee en het nationaal park was de moeite waard om doorheen te rijden, met zijn prachtige bergen.
Hiervoor waren we in Okakarara hier wonen de traditionele hereromensen nog, die ook nog in het dagelijkse leven traditioneel gekleed gaan (zie foto). We zijn nu op weg naar de grootste meteoriet die ooit op aarde is gevonden, deze is neergevallen vlakbij Grootfontein.Hierna gaat onze tocht door naar het land van de bosjesmannen, het San volk, een van de eerste bewoners op aarde. Namibie heeft meer dan genoeg te bieden!

De mooiste opmerking vonden we die van een van de verkopers in een winkel in Windhoek. Hij zei, als je reist in het land als het onze moet je ook blij zijn met de regen die hier valt, want in Namibië hebben ze namelijk maar een aantal dagen regen per jaar. Tsja, tuurlijk is dit zo, maar we zijn en blijven Nederlanders en die hebben een HEKEL aan regen!