Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
02-04-2008 :: Neushoorns!
Aantal kilometers gereden: 34120

Aantal dagen onderweg: 282

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 17

We bevinden ons nu in: Lethakane, Botswana

Het leuke van langer in één land blijven is dat je het land en de bevolking een stuk beter leert kennen. En zo leren we Botswana kennen als een redelijk plat land met ontzettend veel wild, mooie gebieden en erg vriendelijke mensen.

Na de hoofdstad van Botswana, Gabarone of ‘Gabs’ zoals de inwoners van Botswana deze stad liefkozend noemen te hebben verlaten, rijden we verder naar het oosten, vlak langs de grens met Zuid -Afrika af. Hier ontmoeten we in een grensplaatsje Floris, Marieke en hun 2 honden Duko en Beau. Op het moment dat we ze ontmoeten zitten ze met hun handen in het haar, want ze krijgen namelijk hun honden, een huski/ herder en een labarodor mix niet de grens over naar Zuid Afrika zonder ze eerst in carrantene te plaatsen……ze balen dus goed.

Maar de stemming slaat al snel om als we ontdekken dat we wel ontzettend veel overeenkomsten hebben. We reizen allebei met een unimog, hebben honden bij. Marieke, Floris en Annemarie zijn van dezelfde leeftijd, bijna dezelfde opleiding gedaan en bijbaantjes gehad, hond ziek geweest tijdens de reis, overlijden van oma’s en dan hebben we ook nog eens hetzelfde plastic servies van de Hema! Het moet toch niet gekker worden! Omdat het ook nog eens goed klikt besluiten we een aantal dagen samen op te rijden.

We vinden een super plek om te bushkampen, aan een meer waar de zon een prachtige glinstering op het water achterlaat als deze langzaam ondergaat. Voor ons is het een speelparadijs, rondom het meer liggen allemaal heuvels bestaande uit grote rotsen waar we op kunnen klimmen en vanwaar uit we nog een mooier uitzicht op de omgeving en de zonsondergang hebben. Obi gaat natuurlijk mee klimmen, ze vind dit geweldig en legt de afstand die wij doen zeker 10x af, maar soms gaat het bij hondjes ook wel eens mis en verstapt ze zichzelf waardoor ze het de afgelopen dagen even met 3 pootjes moet stellen.

Maar Obi redt zich prima op 3 pootjes en heeft ondertussen vriendjes gesloten met Duko en Beau. Ze vormen een waar team, als Obi, onze waakhond iets opmerkt (een koe, geit, hagedis, auto, afrikaan) geeft ze een schel blafje en vervolgens rennen haar 2 bodyguards: Beau en Duko op het desbetreffende af om het vuile werk op te knappen, goed geregeld toch?

We willen alle 4 graag naar het rhino reservaat in Botswana, maar hebben dus ook beide een probleem omdat er geen honden binnen gelaten worden. Maar de oplossing is snel gevonden. De hondjes gaan in de auto van Floris en Marieke, deze wordt in de schaduw geparkeerd en vervolgens gaan we met zijn vieren in Molly op zoek naar de neushoorns. Omdat we bij Molly op het dak kunnen zitten hebben we een prachtig overzicht, wel uitkijken voor de hoge bomen met de enorme pikkers!

De scout bij de ingang verteld ons dat er 32 witte neushoorns en 3 zwarte neushoorns in het reservaat leven, naast natuurlijk zebra’s, giraffen, wildebeesten, hartebeesten, luipaarden en andere dieren die veel in Botswana voorkomen. Het park ging volgens ons reisboekje om 08.00 uur open, dus zo laat stonden wij dan ook voor de ingang, de scout vertelde ons dat als we echt neushoorns wilden spotten we eigenlijk om 06.00 ’s ochtends hadden moeten komen. Tsja, dat snappen wij ook maar als we dan voor de gesloten deur staan? Nee, hoor het park is gewoon open zegt de scout……Na een hoop geshit en gebaal besluiten we maar gewoon in Molly te stappen en het beste ervan te maken. In de aantal uren die we er rondrijden hebben we zeker 20 van de 35 neushoorns die vrij door het grote park rondlopen gespot, geen slechte score al zeggen we het zelf! Prachtige beesten zijn het en ze kunnen ondanks hun enorme gewicht zich nog zeer vluchtig voortbewegen.

We reizen nog een aantal dagen op met Floris en Marieke, waarin we samen gaan proberen de zoutpannen te verkennen, mochten deze niet te nat zijn. En dan splitsen onze wegen weer, zij gaan via Namibie proberen om Zuid Afrika met de honden binnen te komen, deze grens staat er om bekend niet zo streng te zijn en wij blijven nog eventjes plakken in Botswana. Wil je wat meer lezen van Floris en Marieke of hun prachtige site bekijken? www.verweg.org



23-03-2008 :: stel je voor....
Aantal kilometers gereden:

Aantal dagen onderweg:

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 17

We bevinden ons nu in: Gaberone, hoofdstad Botswana

Stel je voor kristalhelder, snel stromende kanalen van water zich een weg banend tussen papyrus, riet en hoog moerasgras, vol met water lelies die elegant meewaaien met de wind. Stel je voor een kalme lagoon tot aan de rand toe gevuld met onderwaterleven zoals nijlpaarden, krokodillen, waterplanten, vis, bacteriën en algen. Een oase waar het barst van de energie die overspringt van het ene wezen naar het andere in een continue cirkel van het leven. Stel je voor honderden olifanten in grote troepen, badderend, met elkaar spelend en in een rijtje achter elkaar aan lopend, zebra’s, giraffen en antilope. En stel je dit alles eens vanuit de lucht voor……

Lukt je dat? Dan heb je een beetje een beeld van onze 1 uur durende rondvlucht boven de Okavango delta, een van de highlights in Botswana. In een klein passagiersvliegtuigje voor 5 personen voerde een jonge piloot ons boven deze prachtige delta, onderwijl ons laten te genieten van zijn stuntende vliegkunsten. We kunnen deze ervaring zeker bijschrijven op ons lijstje van hoogtepunten in Afrika tot nu toe.

Botswana heeft vele highlights en aangezien wij genoeg tijd hebben in Botswana, kunnen we deze op ons gemak gaan bezichtigingen. Een andere highlight is the central Kalahari, maar deze is voor onze Molly (een truck) iets wat te prijzig om binnen te treden. Wij kiezen daarom voor het gebied langs de central Kalahari, de gratis Kaa kalahari consession een gebied van 20.000 km2 groot waar welgeteld 800 San mensen wonen. Een ruig en ongerept gebied, precies zoals wij het graag zien met diepe zandwegen en smalle pistes. Het is een prachtig gebied om doorheen te reizen terwijl er allerlei wild je pad passeert.

Op het moment van schrijven, bushkampen we aan de Masetleng Pan, een grote open vlakte in dit ruige gebied. Als ik opkijk van mijn laptop zie ik voor een enorme regenboog een paar hartebeesten, grote groepen struisvogels, honderden gnoe’s en misschien wel duizend springbokken voor mij grazen op de pan, gieren die zich verdringen rondom een karkas en op de voorgrond van dit alles is Obi jachtig op zoek naar grondeekhorens. Dit alles bekijken we achterover zittend in onze stoelen, met in de ene hand een drankje en de andere een verrekijker wat kan het leven in Afrika toch mooi zijn….

Een reis vol heerlijke momenten, maar zoals we tot nu toe ervaren hebben kan reizen in Afrika soms ook vele moeilijke momenten bevatten. Soms zijn er momenten waarop je zo graag even thuis zou willen zijn en die momenten hebben we al een aantal keer ervaren. Zoals bij het overlijden van mijn beide oma’s, de ziekte van ons neefje, maar ook bij mooie momenten zoals bevallingen of nieuwe zwangerschappen van vrienden of de trouwerij van een van mijn beste vriendinnetjes. Zo ver weg zitten is dan niet altijd leuk, we krijgen te maken met veel emoties waar we zelf mee moeten zien te dealen, want even een kopje thee gaan drinken bij ons pap en mam of een vriendin gaat hier niet op.

We tellen dan ook de dagen af dat ons pap en mam richting Namibië komen. Even een stukje Nederland in Afrika, even een lekker een kopje thee drinken en op de hoogte worden gesteld van alle veranderingen in Nederland. Even lekker ouderwets knuffelen, lachen, kwebbelen en klagen, even net doen alsof we thuis zijn…..






10-03-2008 :: slaapoogjes
Aantal kilometers gereden: 31326
Aantal dagen onderweg: 259

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 17

We bevinden ons nu in: Maun, Botswana

04.45 uur in de ochtend, de wekker gaat. We kijken elkaar slaperig aan en bedenken wie zijn idee dit ook alweer was. We hebben namelijk een echte ‘game’(wild) drive geboekt in nationaal park chobe in Botswana. We worden opgehaald door zo’n prachtige toeristen 4x4 met open zitjes. De toerist die op het eerste bankje zit met zijn safarihoed op maakt het plaatje helemaal compleet.

Helaas valt de gamedrive een beetje tegen wat betreft de gids, deze heeft zijn rijbewijs bij een pakje boter gekregen en voert ons al hortend en stotend over de zandpaden, ook zijn kennis is minimaal, hij kan veel van mijn vragen niet beantwoorden. Toch worden we beloond met het zien van een hyena, een hele tros nijlpaarden die zich in en langs het water bevinden en gezellig met elkaar aan het babbelen zijn, 2 impales die vechten om de vrouwtjes, 2 bavianen die kort, maar krachtig de liefde bedrijven, krokodillen en vele gieren die boven het lijk van een olifant cirkelen, wat trouwens enorm stinkt. Ondertussen zien we de dag langzaam opstarten, de zon langzaam opkomen tussen de bomen, al met al dus toch een geslaagde trip.

In Namibië hebben een nieuwe tafel gekocht omdat we de oude in Angola verloren waren. Nou, deze tafel heeft ons al wat kopzorgen bezorgt! In Zimbabwe ging ik wat verse broodjes halen en legde deze op de tafel om vervolgens even naar de receptie te lopen. Toen ik terug kwam zaten er 3 bavianen, die je hier overal vind, heerlijk te tafelen aan onze tafel! Ze hadden de broodjes gevonden en genoten daar zichtbaar van, zich daarbij niets aantrekkend van de eigenaresse van de broodjes.
Vervolgens ontmoeten we andere overlanders en we besluiten s avonds wat bij hen te drinken. We vergeten echter de kaarsjes uit te blazen die op tafel stonden. Op een gegeven moment komt de nachtbewaker onze kant op gerend. ‘Fire, fire, your car is on fire!’ We snellen ons naar Molly, gelukkig overdreef de nachtwaker, Molly stond gelukkig niet in brand, maar de tafel wel! Nadat we het vuur gedoofd hadden zagen we een prachtige zwarte kuil in de tafel, maar we vertikken het om weer een nieuwe te kopen…

In Botswana willen ze de verspreiding van mond en klauwzeer beperken en daarom hebben ze de zogenaamde veterinairechecks ingericht. Als je deze check passeert mag je geen vers vlees of verse melk mee naar de andere kant nemen en de auto moet door een soort desinfecterend badje rijden. Daarna moet jij met je slippers over een desinfecterend matje heen lopen. Als ze in Botswana denken dat dit helpt doen we dit natuurlijk, maar wij hebben er een hard hoofd in, maar goed alle beetjes helpen…
Bij de check staat ook een jonge gedreven politieman. We stappen uit de auto en het eerste wat hij zegt is: ‘Jullie krijgen een bekeuring want jullie zijn 2 meter voorbij het stopbord gereden’. We lachen de jonge politieman smakelijk toe/uit en complimenteren hem met zijn goede grap. De jonge politieagent blijft echter bloedserieus kijken.  ‘Dat gaan we niet betalen’ zeggen we. ‘Dan sleep ik u voor de rechter’ zegt de politieman nog steeds bloedserieus. We kijken dit broekie niet meer aan en lopen rechtstreeks naar zijn chef. We leggen de situatie uit, slijmen een beetje (hebben we in Afrika geleerd!), maken een grapje hier en daar en mogen doorrijden. Ik kan het toch niet laten om net voordat we uit het zicht van de politieman verdwenen te zijn mijn tong naar hem uit te steken.

We zijn nu in het noorden van Botswana en genieten volop. We hadden op de planning staan om pistes te gaan rijden door de Okavango delta en de zoutpannen. Helaas zijn deze pistes momenteel nog te nat. Daarom gaat onze route via de Kalahari eerst naar zuidelijk Botswana om over ongeveer 2,5 week weer terug te keren naar dit gebied, de wegen zouden dan een heel stuk beter moeten zijn.

Tot onze grote verrassing komen we in Botswana Mike en Bonny uit Zuid-Afrika/Engeland weer tegen. We hebben hen ontmoet in Ghana en daar een aantal leuke avonden met ze doorgebracht. Na ze een paar maanden niet gezien te hebben hadden we nu natuurlijk weer gespreksstof genoeg! Als je het op deze manier bekijkt is Afrika toch maar klein…