Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
31-12-2008 :: GELUKKIG NIEUWJAAR!
Aantal kilometers gereden: 60496
 

Aantal dagen onderweg: 1,5 jaar en 1 week

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 25


We bevinden ons nu in: Opnieuw weer in Nairobi!


Een gelukkig, spetterend, zalig, avontuurlijk en gezellig 2009 toegewenst! Het nieuwe jaar is weer aangebroken, tijd om weer goede voornemens waar te gaan maken. Ons goede voornemen dit jaar is dat we veilig, gezond en in 1 stuk terug in Nederland aan zullen komen!


Kerstmis vieren we dit jaar aan het strand op Tiwi beach in het zuiden van Kenia. We zorgen dat we hier al een week voor kerst zijn zodat we hier lekker vakantie kunnen vieren. Het klinkt misschien raar voor de meeste mensen een vakantie in een vakantie. Maar als je zolang op weg bent heb je af en toe echt een plek nodig waar je kunt relaxen. Een relaxplekje  dat is Tiwi wel, palmbomen, blauwe zee, wit strand….heerlijk. Het enige nadeel eraan is dat deze omgeving helemaal geen kerstsfeer heeft, geen kerstmuziek op straat, versierde etalages, in elke woonkamer een kerstboom of kerstmannen die je toezingen bij de supermarkt. Maar dat is geen probleem, bij de supermarkt hebben we kerstlampjes gekocht die we aan onze luifel opgehangen en hiermee samen met de sneeuwpoppetjes die ons mam en pap naar Oeganda had gestuurd hebben we toch onze eigen bijzondere kerstsfeer gecreëerd.


Tiwi beach is heerlijk relaxed, we vullen onze dagen hier dan ook met strandwandelingen maken, zwemmen in de warme Indische oceaan, vliegeren, een boek lezen en verse vis en groenten en fruit kopen. Elke dag komen er mannen op de fiets bij de campsite die verse mango’s, ananassen, sinasappelen, cashewnootjes en verse vis aanbieden. Een soort van lopende supermarkt op de camping dus. Maar ook vullen we onze dagen met kletsen, want op de camping ontmoeten we bij toeval Sean en Lucy die we al eens bij Lake Baringo tegen zijn gekomen een erg gezellig Engels stel. Een paar dagen later arriveren ook Christina en Sisko uit Spanje en Saskia en James uit Engeland. Deze stellen hebben we ook al eerder ontmoet. Met zijn 8ten maken we er gezellige kerstdagen van. De 1e kerstdag kopen we allerlei verschillende soorten vis zoals snapper, taffia en tonijn om deze vervolgens te barbecuen. De 2e kerstdag maak ik voor iedereen een potjie met verse calamari (inktvis). Dat was smullen! De dagen worden standaard afgesloten met een gezellig kampvuur waar alle Afrika avonturen uitgebreid besproken worden onder het genot van een biertje(s).


We kunnen maar moeilijk los komen van dit plekje dus besluiten we hier ook nieuwjaar te vieren. We vieren nieuwjaar dus net als vorig jaar (Kameroen) aan het strand. De twee engelse stellen moeten weer door, niet iedereen heeft zoveel tijd als wij ;-) Maar Christina en Sisko blijven en ondertussen zijn er ook nog gezellige Duitsers gearriveerd. We kopen wat sterretjes en met een grote kan Sangria luiden we het nieuwe jaar (2 uur eerder dan in Nederland) op strand bij een kampvuurtje in. De volgende dag maken we volgens Nederlandse tradities een nieuwjaarsduik in de heerlijke warme Indische oceaan. Omdat ons visum voor Kenia afloopt in het begin van het nieuwe jaar verlaten we deze heerlijke plek na 2,5 week en nemen we afscheid van al die gezellige mensen om weer naar Nairobi te rijden.


Nu is het alweer 2009 het jaar waarin we thuis zullen komen, toch lijkt het nog maar kort geleden dat we zijn vertrokken in het jaar 2007, de tijd vliegt voorbij. Maar we kijken er ook wel naar uit om een over een paar maandjes thuis te zijn, al zal het straks moeilijk zijn om dit vrije heerlijke leventje los te laten. We gaan nu beginnen met de ‘terugreis’ naar huis, ook al zijn we nog steeds 15.000 kilometer rijden of 7 uur vliegen van huis af.

De terugreis zal gaan over Ethiopië, onze volgende bestemming, van daar naar Soedan, Egypte, Libië, Tunesië en dan met de boot naar Italië. Niet de meest makkelijke landen hebben we van andere reizigers begrepen en het zal de laatste maanden dan ook nog ‘bikkelen’ worden. Langzaam aan gaan we steeds meer uit kijken naar het weerzien van onze familie, vrienden en het ontmoeten van de nieuwe spruiten. Maar eerst gaan we nog een paar maandjes genieten van Afrika en deze geweldige reis over de weg afmaken.




15-12-2008 :: chimpansees
Aantal kilometers gereden:

Aantal dagen onderweg: bijna 1,5 jaar

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 25

We bevinden ons nu in: Nairobi, hoofdstad Kenia


Oeganda uit kiezen we niet de makkelijkste weg. De weg wordt ‘de hoge weg’ genoemd omdat hij door de bergen loopt. Onderweg zal inderdaad blijken dat het niet de makkelijkste weg is, op sommige stukken doet hij ons zelfs denken aan onze avontuurlijke tocht door Congo DRC. We leggen 120 kilometer af in 7 uur en komen daarbij maar 1 maal vast te zitten. Maar als we onze paspoorten uitgestempeld hebben in het rieten hutje bij de immigratie verlaten we de parel van Afrika zijn we weer in Kenia.

Onze eerste stop in Kenia is Eldoret. We leren hier Ray kennen een Indiër. Afgelopen tientallen jaren hebben vele Indiërs in Afrika gevestigd. Ray is alweer van de derde generatie, een Afrikaanse Indiër dus. Hij nodigt ons uit om bij zijn tante samen met zijn Indische familie een traditionele Indische lunch te komen eten. Dat lijkt ons wel wat. Ray stelt ons voor aan de +/- 40 familieleden die er zijn. Dit is dan de vader van de nicht van de broer van……..we lachen vriendelijk maar kunnen met geen mogelijkheid onthouden wie nu wie is. Maar we laten ons lekker verwennen, de Indiers zijn ontzettend gastvrij en willen ons graag al hun traditonele gerechten laten proberen, het liefst zo veel mogelijk.


Na met een volle buik afscheid genomen te hebben van Ray en zijn complete familie, rijden we richting de rift valley. Moeder natuur heeft hier 8 miljoen jaar geleden geprobeerd Afrika in tweeën te scheuren. Helaas voor moeder natuur is dit niet gelukt, maar een prachtige vallei is hierdoor ontstaan. In de vallei liggen verschillende meren, als eerste bezoeken we Lake Baringo. We kamperen onze auto aan de waterkant en als we s avonds in het donker zitten te eten worden we opgeschrikt door een brekende tak vlakbij. We pakken onze maclight en als we op het water 20 meter bij ons vandaan schijnen lichten er 5 paar krokodillenoogjes op. De volgende ochtend zien we dat de krokodillen vlakbij onze Molly lekker liggen te zonnen. Gelukkig blijkt dat ze banger zijn voor ons dan wij voor hen, als we wat dichterbij komen schieten ze snel het water in. Obi houden we toch maar bij de auto want dat is natuurlijk wel een lekker hapje voor de krokodillen!

De volgende stop is Lake Bogoria een nationaal park. Op het moment zijn er duizenden flamingo’s neergestreken in dit prachtige meer wat voor een mooi roze plaatje zorgt. Maar we willen ook graag de geisers zien die in dit meer zijn ontstaan. Het verhaal gaat dat moeder natuur zo boos was dat ze Afrika niet in 2en gespleten kreeg dat ze nu nog van woede kokend heet water uit de aarde spuugt. Als we uit de auto stappen ruiken we de zwavel al en zodra we dichterbij de geisers komen lijkt het net of we een sauna binnenlopen. We proberen nog even een eitje te koken in de natuurlijke bron, maar ons Nederlands ongeduld komt boven en als we het eitje open tikken blijkt het nog lang niet gaar te zijn…….

We hebben nog niet genoeg van de meren en besluiten ook nog naar Lake Navaisha te gaan. Op de weg hier naar toe zien we honderden kassen. Voor de kassen staan bordjes met typische Nederlandse namen en we zien klompen aan de muur hangen. Kort daarna wordt het ons duidelijk dat hier al de Nederlandse bloemetjes die wij elkaar voor verjaardagen geven worden gekweekt. Het klimaat is hier ook ideaal. Als we s avonds aan lake Navaisha ons maaltje op het vuur zetten horen we ineens een harde snurk. Er is een nijlpaard aan land gekomen en hij loopt maar 30 meter bij Molly vandaan. Gelukkig hebben ze op de campsite een stroomdraadje gespannen zodat het nijlpaard niet BIJ Molly kan komen, gelukkig maar op deze manier kunnen we hem op ons gemak bekijken, nijlpaarden zijn gevaarlijke dieren.

We stranden weer in Nairobi bij de jungle junction waar ook weer wat andere reizigers staan en we gezellige klets hebben. We regelen in Nairobi nieuwe banden omdat  de oude op waren en een visum voor Ethiopië, zodat we in het nieuwe jaar weer noordelijker kunnen gaan rijden.


Vlakbij Nairobi ligt Mount Kenia. Na de Kilimanjaro de hoogste berg van Afrika en zelfs op de top deze berg is nog een klein beetje sneeuw te vinden. Ook deze berg gaan we niet beklimmen maar we gaan er net als bij de kili omheen rijden. Vlakbij mount Kenia ligt Sweet water een game reserve (wildpark). In Oeganda hebben we geen wild gezien dus besluiten we dit park te bezoeken. Maar de hoofdreden dat we naar de park willen is de chimpansee sanctuary. Onderweg komen we neushoorns, zebra’s olifanten, kudu’s en tientallen springbokken en impala’s tegen.

Dertien jaar geleden is de sanctuary opgestart. Officieel leven er geen chimpansees in Kenia, deze leven in het regenwoud, wat Kenia bijna niet meer heeft. De sanctuary is gestart in Burundi maar toen daar de oorlog uitbrak is deze verplaatst naar Kenia. In de santuary wonen 43 chimpansees die oorspronkelijk uit Congo komen. Deze chimpansees zijn allemaal gered uit kooien of wees. De chimpansees kunnen niet meer in het wild leven. De sanctuary is 1 km2 groot, hier leven de chimpansees veilig, maar toch vrij. Op bepaalde uren van de dag mag je samen met een gids door de sanctuary lopen en de chimpansees bekijken. De rest van de dag wordt de chimpansees rust gegund. We krijgen een uniek kijkje in het leven van de chimpansee en het is een genot om deze dieren te observeren. We weten nu zeker dat we afstammen van de aap, zoveel overeenkomsten (vooral tussen Patrick en de aap ;-). We zien de chimpansees kussen, knuffelen, met een stokje tussen hun tanden pulken, boos worden, klieren, luieren maar bovenal kijken sommige chimps net zo geïnteresseerd naar ons als wij naar hen, dus wie kijkt er aapjes?
Vanuit Sweet water heb je uitzicht op de immense mount Kenia, we zien de olifanten voor mount Kenia met zijn besneeuwde toppen doorlopen wat voor een spectaculair contrast zorgt.

De ronde rond mount Kenia is prachtig, maar helaas moeten we toch weer terug naar Nairobi, de drukke, overvolle hoofdstad. Onderweg loopt een van onze nieuwe banden alweer leeg en blijkt dat de monteurs het ventiel van de binnenband niet goed hebben geplaatst. Balen, waarom gaat er toch elke keer als we een Afrikaan iets aan de auto laten doen iets mis? Voor Patrick is het duidelijk, er komt geen Afrikaan meer aan mijn auto, haha!

MAAR……we GENIETEN! ;-)

PS wat leuk dat het glazen huis van 3 FM dit jaar in Kenia geplaatst wordt! Dat wisten we nog niet. We zijn nu in Nairobi en hadden het plan om naar de kust te rijden, maar plannen zijn er om gewijzigd te worden. We zullen jullie laten weten of we hen gezien hebben!




01-12-2008 :: Genieten?
<!-- @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } -->

<!-- @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } -->

Aantal kilometers gereden: Veel!


Aantal dagen onderweg: Lang!


Aantal Afrikaanse landen bezocht: 25


We bevinden ons nu in: Eldoret, Kenia


Nu het laatste half jaar van onze reis is aangebroken vinden we steeds vaker dezelfde mededeling in onze mailbox, namelijk de volgende: “geniet er nog van, vergeet niet te genieten en geniet nog nu het kan”. Wij vragen ons bij deze mededeling af wat er nu precies verstaan wordt onder ‘genieten’. Als we het zelf in zouden moeten vullen zouden we zeggen: vrijheid, samen dingen doen, nieuwe mensen ontmoeten, je eigen tijd indelen, avontuur en mooie dingen zien. Dit doen we zeker, al valt het ons dan tegen dat de mensen in Nederland daaraan zouden twijfelen. Of wordt genieten meer gebruikt als een soort mededeling of opening zoals hoe gaat het met je? Bij voorbaat dank of groetjes?


Daarnaast komt de vraag bij ons op of mensen in Nederland beseffen dat we echt niet altijd genieten van de dingen die we in Afrika zien. Sommige dingen zijn gewoonweg niet om van te genieten. Bijvoorbeeld de armoede in Afrika waar we elke dag weer me geconfronteerd worden. Het zware leven van veel Afrikanen waarbij elke dag een strijd is om de monden van je gezin te voeden. Zwaar werk op het land met een kind op je rug. Ouderen die hier zichzelf moeten zien te redden ook al hebben ze lichamelijke klachten, hier zijn weinig voorzieningen die het voor de ouderen makkelijker maken, als je al oud mag worden want de gemiddelde Afrikaan sterft voordat hij 60 jaar is. De wezen in Afrika die ontstaan zijn door een ziekte die niet te bestrijden is of door gebrek aan medische hulp, hygiëne zoals schoon water of riolering of gewoonweg geen geld hebben voor medicatie of het vervoer naar een kliniek. Ja, maar de Afrikanen zijn wel gelukkig…..is dat zo? Afrikanen zijn zeker sneller gelukkig dan wij westerlingen, gelukkig met eten op hun bord een paar 2e of 3e hands gympen, gelukkig als het regent zodat de gewassen op hun land zullen groeien, gelukkig als er een waterput in het dorp aangelegd wordt of als ze eens geld hebben om een luxeproduct te kopen. En gelukkig als ze in vrede kunnen leven, zonder oorlog.


Zeuren wij in Nederland? Het antwoord daarop is simpel: ja. Met de welvaart en luxe die we in de rijke landen hebben is dit een eigenschap die mee is gekomen. Ga maar eens bij jezelf na wanneer je zeurt. Als de bus een minuut te laat is, als de auto te klein is om de buggy mee te nemen, als de melk in de supermarkt toevallig een keer op is, als we niet de juiste outfit vinden voor een feestje, als het weer eens regent, als je man de afwasmachine weer eens niet heeft uitgeruimd, als je zoon/dochter een vlek heeft op zijn nieuwe kleding, als we een cadeau niet leuk vinden wat we met kerst hebben gekregen, dat je 10 minuten later thuis bent vanwege een opstopping, kinderen die niet die meer blij zijn met het speelgoed dat ze krijgen omdat ze er gewoonweg teveel van hebben of als we meer dan 100 meter moeten lopen omdat we onze auto niet geparkeerd kregen net naast de plek waar we moesten zijn.


In de rijke landen staan we er gewoonweg niet meer bij stil dat we leven in luxe. Dat we van geluk mogen spreken dat er openbaar vervoer is wat we kunnen betalen, dat we een auto hebben om in te rijden, dat we apparaten hebben die ons leven een stuk makkelijker maken, dat we geld kunnen sparen om op vakantie te gaan, dat onze nationaliteit het toe staat elk deel van de wereld te bezoeken, dat onze koelkast elke dag rijk gevuld is en dat we kunnen kopen wat we willen. Dat we wonen in een sociaal, zeker, stabiel en democratisch land waar voor ons gezorgd wordt, zelfs al ben je ziek. Maar bovenal dat we bevoorrecht zijn in een rijk land geboren te zijn en vanaf onze geboorte af een toekomst hebben met daarin keuzes en mogelijkheden om jezelf te ontplooien.


Natuurlijk komt daarbij ook de vraag op waarom Afrika is zoals het is, waarom is Afrika een achtergebleven continent? Daarover kunnen we uren discussiëren, natuurlijk heeft het te maken met de kolonisaties in het verleden, de corruptie maar ook de mentaliteit en tradities van de Afrikanen zelf. Maar eigenlijk kan niemand precies aangeven waarom Afrika wat zoveel mineralen en grondstoffen bezit een 3e wereld continent is.


Wat een opmerking als: geniet er nog van, al niet kan oproepen en losmaken in onze gedachten tegenwoordig! Maar we wilden nu duidelijk maken dat er naast dingen waar we in Afrika immens van genieten ook dingen zijn waar we niet van genieten, die ronduit confronterend zijn, die veel in ons losmaken, ons tot nadenken aanzetten en die ons misschien ook wel veranderd hebben. We beseffen heel goed dat de wereld oneerlijk verdeeld is en dat wij daar als individu weinig aan kunnen veranderen. Maar we zouden wel eens willen dat mensen in rijke landen zoals Nederland eens beseffen wat voor een geluk ze hebben en dat ze daarvan moeten GENIETEN, elke dag!