Hondje Afrika - reislog over afrikaHiiiiiijaaaa.... we gaan naar Afrika!
25-01-2015 :: Hiha! We gaan opnieuw naar Afrikaaaa

Ruim 5 jaar is het geleden dat we na 2 jaar reizen in Afrika de Nederlandse grens weer over reden. In die 5 jaar is er weer veel gebeurd. Leuke nieuwe banen, een huis gekocht en verschillende vakanties.....naar Afrika natuurlijk. Afrika blijft ons trekken en daarom hebben we (in overleg met onze werkgevers) besloten om opnieuw te gaan reizen in Afrika. Dit keer 4 maanden. We zijn blij!!! In januari, februari, maart en april 2016 zullen wij weer lekker rijden door Oeganda, Rwanda, Burundi, Tanzania, Zambia en Kenia. We kunnen niet wachten!

De eerste voorbereidingen zijn getroffen. Van 1 t/m 10 januari 2015 is Patrick samen met zijn vader en 2 kameraden naar Oeganda vertrokken om daar een nieuwe auto voor ons wagenpark te kopen. Het is een Toyota Prado geworden. Met een daktent, even wat anders als de vrachtenwagens die we gewend zijn, maar natuurlijk net zo leuk! Deze Prado gaat in 2016 4 maanden ons huis worden!




30-06-2008 :: kritische blik
Aantal kilometers gereden:

Aantal dagen onderweg: 1 jaar en 6 dagen

Aantal Afrikaanse landen bezocht: 18

We bevinden ons nu in: Somerset-west, Zuid-Afrika (vlakbij Kaapstad)



Vrijdag 27 juni 2008, Mugabe wordt opnieuw verkozen tot president van Zimbabwe (nog niet officieel bevestigd?). Hoe kan dat? Zimbabwe heeft geleden onder het regime van Mugabe, mensen hebben honger, de stroom valt regelmatig uit, er is geen diesel verkrijgbaar en Mugabe regeert zijn land met een harde hand. Hoe kan Mugabe dan toch weer verkozen worden?
Het antwoord is: Mugabe heeft zijn volk gedwongen op hem te kiezen. In Nederland wordt Pim Fortuyn vermoord op een zonnige dag, 1 politicus vermoord en heel Nederland, nee heel de wereld staat op zijn kop, en terecht.

Mugabe moordt daarentegen gewoon zijn complete tegenpartij uit tijdens de verkiezingen, de coalitieleider van deze partij heeft uiteindelijk zijn heil moeten zoeken in het buitenland en bij de Nederlandse ambassade in Zimbabwe. De man die het op durfde te nemen tegen Mugabe wordt letterlijk een koppie kleiner gemaakt. Mugabe laat een schip vol ammunitie vanuit een ander continent komen. Daarbij bedreigt hij zijn volk met een oorlog als ze niet op hem stemmen. Afgelopen vrijdag kreeg iedereen die op Mugabe stemde een rode inktvlek op zijn hand, degene die geen rode inktvlek hadden konden zich maar beter verstoppen. Op de radio horen we dat de politiebureaus sluiten op de dag van de verkiezingen, met andere woorden, Mugabe kan deze dag doen wat hij wil.

Wij vragen ons af: leven zij in dezelfde tijd als wij? Hoe kan dit in deze tijd nog gebeuren? Wat doet de wereld eraan? Wij zien met zijn allen dat dit gebeurd, de kranten staan er vol van, waarom grijpt er niemand in? Hoe ondersteunen wij de mensen in Zimbabwe? Waarom behandelen mensen elkaar op deze manier? WAT kunnen wij als 2 nuchtere Nederlanders op reis in Afrika hieraan doen?
Hopelijk is het antwoordt hierop: een deel van onze weblog aan deze situatie wijden en hopen dat het vele ogen doet openen…..

Ook zetten we onze vraagtekens bij Zuid Afrika. Zuid Afrika is een heerlijk land om in rond te reizen, prachtige natuur, vele dingen om te doen en te bekijken, luxe, kortom genieten dus. Maar hoe stabiel is dit land? Tot nu toe ervaren wij hier geen onveilig gevoel. Toch heeft Zuid Afrika een van de hoogste crimerates van de wereld. Vele Zuid Afrikanen zijn sceptisch over de toekomst, zij verwachten dat de bom een keertje barst. Sommige denken het wereldkampioenschap voetbal in 2010 het land goed zal doen, andere denken dat het land de vernieling in gaat. Krijgt Zuid Afrika de stadions die zij speciaal voor de worldcup bouwen überhaupt af voor 2010? Wij zagen het stadion in Kaapstad waar nog hard gewerkt moet worden wil daar in gevoetbald kunnen worden. Blank en zwart leeft hier langs elkaar sinds de apartheid zo’n 15 jaar geleden is afgeschaft. Maar leven zij ook samen? Krijgen zij gelijke kansen? In onze ogen in veel gevallen niet.

Een kritische blik op Afrika, zoveel vragen die bij ons op komen als we aan Afrika denken. Waarom ontwikkeld Afrika zich in veel gebieden niet? Waarom zijn de meeste blanken die hier wonen rijk en de meeste zwarten arm? Krijgen donkere Afrikanen geen kansen, of willen zij zich niet inzetten? Wat doen de grote hulpverleningsorganisaties eigenlijk precies? En zo kunnen we nog wel even doorgaan…..

Hé hé, een serieuze weblog maar toch moesten we het even kwijt. Waarom? Dat weten we ook niet, het houdt ons bezig, willen we verandering aan brengen? Is dat mogelijk? Nee, eigenlijk willen we graag zelf een antwoord op al de bovengestelde vragen, maar of we die ooit zullen krijgen…???

Maar gelukkig gebeuren er ook goede dingen in Zuid Afrika. Zo zijn de Zuid Afrikanen ontzettend gastvrij. En niet alleen de Zuid Afrikanen, maar ook de Nederlanders die naar Zuid Afrika geëmigreerd zijn. In Botswana hadden we het telefoonnummer van Daan & Yvonne gekregen die daar op dat moment op vakantie waren, daarbij kregen we de boodschap ‘kom maar langs als je in de buurt bent!’.
Daan & Yvonne zijn samen met hun kinderen Stefan en Tessa zo’n 4 jaar geleden naar een prachtige boerderij in Paarl verhuisd. Paarl ligt op 50 km afstand van kaapstad en in de beroemde wijnstreek. Op hun boerderij hebben zij een fruitgaard met guaves, een boom die ongeveer 7 maanden per jaar continu vruchten geeft. Ook hebben zij een aantal druivenranken en appartementen die ze verhuren. De boerderij is enorm groot en heeft een prachtig uitzicht op de omliggende bergen en de wijnranken in de tuin. Als we bij hen aankomen worden we met open armen binnengehaald.
Er wordt thee voor ons gezet, we krijgen een eigen badkamer toegewezen er wordt een heerlijke maaltijd voor ons gekookt, ’s ochtends staat er een heerlijk uitgebreid ontbijt voor ons klaar met yoghurt, vers fruit en warme croissantjes en als klap op de vuurpijl mogen we een van hun busjes lenen om de omgeving te verkennen. We komen in een warm nest waar we de Nederlandse gezelligheid weer ervaren. Na 2 dagen heerlijk verwend te zijn en lekker in het Nederlands gekletst te hebben verlaten we deze prachtige oude boerderij weer. Daan, Yvonne, Stefan & Tessa bedankt voor de gastvrijheid!

Verder beginnen we wat betreft het weer opnieuw op echte Nederlanders te lijken. Aangezien het winter is in Zuid Afrika is het weer erg wisselvallig, vooral in de buurt van de kust. We klagen en zeiken dus weer als gekken over het weer, hebben het koud, moeten dikke kleding aan (voor de 1e keer deze reis), schuilen als het regent (oh, wat is kamperen dan fijn…;), zoeken elk straaltje zon op wat we kunnen krijgen en dromen alweer over de landen waar het weer beter zal zijn…..

Maar weet je, eigenlijk hebben we niets te klagen, eigenlijk hebben wij en alle Nederlanders met ons een ontzettend goed leven, dus laten we er maar gewoon van genieten! ;)